Przyznawana od 1996 r. Dublińska Nagroda Literacka docenia wybitne osiągnięcia w światowej literaturze. Publikacje mogą zgłaszać biblioteki publiczne z całego świata. Spośród liczącej nie więcej niż 20 pozycji długiej listy nominowanych wybieranych jest 6 tytułów, z których wyłaniany jest zwycięzca. Ogłaszany jest w maju każdego roku podczas Międzynarodowego Festiwalu Literatury w Dublinie.
Do nagrody w tym roku nominowane zostały również: Aria Aber - „Good Girl”; Chimamanda Ngozi Adichie - „Dream Count”; Laurent Binet - „Perspectives”; Magdalena Blazevic - „In Late Summer”; Eric Chacour - „What I Know About You”; Brigitte Giraud - „Live Fast”; Alan Hollinghurst - „Our Evenings”; Rachel Kushner - „Creation Lake”; Niamh Ní Mhaoileoin - „Ordinary Saints”; Siphiwe Gloria Ndlovu - „The Creation of Half-Broken People”; Donatella Di Pietrantonio - „The Brittle Age”; Maria Reva - „Endling”; Sally Rooney - „Intermezzo”; Karen Russell - „The Antidote”; Elif Shafak - „There are Rivers in the Sky”; Ali Smith - „Gliff”; Ocean Vuong - „The Emperor of Gladness”; Jemimah Wei - „The Original Daughter” oraz Evie Wyld - „The Echoes”.
„Empuzjon. Horror przyrodoleczniczy” to pierwsza po otrzymaniu literackiej Nagrody Nobla powieść Olgi Tokarczuk, wydana w 2022 r. Autorką tłumaczenia na język angielski jest Antonia Lloyd-Jones. Akcja książki rozpoczyna się jesienią 1913 r. w uzdrowisku Goerbersdorf (dzisiejsze Sokołowsko na Dolnym Śląsku, gdzie w 1855 r. powstało pierwsze na świecie sanatorium leczące gruźlików).
Do malowniczego gmachu u podnóża gór przyjeżdża student ze Lwowa, Mieczysław Wojnicz, licząc, że powietrze i miejscowe nowatorskie metody zdziałają w jego przypadku cuda. Tokarczuk świadomie nawiązuje tu do „Czarodziejskiej góry” Tomasza Manna - tak jak w klasycznej powieści pobyt w sanatorium pozwala bohaterom wyrwać się z codzienności, spojrzeć na świat i samych siebie z dystansu, nawiązać kontakty, których w normalnym życiu zapewne by nie nawiązali.
