LA VERBENA DE LA PALOMA. FIESTA PALOMY Premiera!

Dzieło śpiewane w języku hiszpańskim z polskimi tekstami mówionymi i napisami w języku polskim.

LA VERBENA DE LA PALOMA. FIESTA PALOMY Premiera!

            Zarzuela to hiszpański gatunek muzyczny, który łączy w sobie elementy opery, operetki i teatralnego musicalu. Powstała w XVII wieku i zyskała popularność jako forma rozrywki dla szerokiej publiczności, prezentując zarówno dramatyczne, jak i komediowe historie. Zarzuela charakteryzuje się mieszanką dialogów mówionych i partii śpiewanych, często z wykorzystaniem tańca i bogatej scenografii. Muzyka zarzueli obejmuje szeroki wachlarz stylów, od tradycyjnych pieśni ludowych po wpływy opery włoskiej i francuskiej. Kompozytorzy tacy jak Francisco Asenjo Barbieri, Tomás Bretón i Amadeo Vives są znani z tworzenia zarzuel, które stały się klasykami gatunku. Zarzuela odgrywa ważną rolę w hiszpańskiej kulturze muzycznej, będąc zarówno formą rozrywki, jak i medium wyrażającym hiszpańską tożsamość narodową.

Zarzuela

Kompozytorzy: Tomás Bretón, Francisco Asenjo Barbieri, Federico Chueca, Manuel Penella, Ruperto Chapí 

Autorzy libretta: Ricardo de la Vega, Luis Mariano de Larra, Federico Pérez González, Guillermo Perrín, Miguel de Palacios, José López Silva, Josep Feliú i Codina

 

Kierownictwo muzyczne: Piotr Sułkowski

Adaptacja sceniczna, dramaturgia i reżyseria: Jesús Gª Salgado

Scenografia: Eva Iszoro

Kostiumy: Małgorzata Żak

Choreografia: Malena Mexia

Światła: Tomasz Śliskowski 

Autor plakatu: Michał Matoszko


I premiera 14.02.2026 19:00

II premiera 15.02.2026 19:00

 

Kolejne spektakle:

17.02.2026 18:30

26.02.2026 18:30

 

         

Kierownictwo muzyczne: Piotr Sułkowski

Dyrektor Opery Krakowskiej. Doświadczenie operowe, zdobył w czasie wieloletniej pracy w Operze Krakowskiej oraz w Wildwood Festival Opera AR (USA), którego był dyrektorem muzycznym. Przygotował wiele premier i prawykonań m.in. operetki K. Szymanowskiego Loteria na mężów czyli narzeczony nr 69, a zrealizowany w 2004 r. Gwałt na Lukrecji B. Brittena został uznany na Bydgoskim Festiwalu Operowym za najlepszy spektakl roku. W 2010 r. przygotował z Orquesta Sinfonica de Navarra premierę Carmen G. Bizeta. Zrealizował międzynarodowy projekt operowy Fidelio-ofiarom holokaustu  do muzyki L. von Beethovena. W 2019 r. z Warszawską Operą Kameralną zrealizował Wesele Figara W.A. Mozarta, z którą odbył tournée po Japonii. Dyrektor naczelny i artystyczny Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii w Olsztynie (2011– 2022), zastępca dyrektora Chóru Polskiego Radia (2008–2009), kierownik muzyczny Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej (2009–2011), gościnny dyrygent Signature Symphony Orchestra (2008–2014) Tulsa, USA. Dyrygent orkiestry POSM im. F. Chopina w Krakowie (1993–2016), z którą realizował programy edukacyjne dla francuskiej młodzieży. Zainaugurował działalność Fundacji Panteon Narodowy (2010). Zrealizował nagranie z muzyką B. Chajdeckiego do historycznego serialu Czas Honoru. Członek Rady Artystycznej Polskiej Orkiestry Sinfonii Iuventus (2020 -2023).           

          Pomysłodawca i dyrektor artystyczny Copernicus Open we Fromborku oraz festiwalu muzyki filmowej Arena Festival film&music w Olsztynie. Zwolennik poruszania tematów ważnych szczególnie dla młodego odbiorcy, muzyką i przyjazną dla niego formą. Stąd jego pomysł musicalu, opartego na legendach Warmii i Mazur Pora Jeziora, który znalazł się na 6 miejscu „złotej dziesiątki” Wirtualnej Polski najlepszych spektakli musicalowych 2021 roku, musicalu Kopernik (2023), który oprócz wspaniałych recenzji został nagrodzony Teatralnymi Nagrodami Muzycznymi im. Jana Kiepury aż w trzech kategoriach m.in. za najlepszy spektakl dla młodego widza oraz Możdżer in blue, (2024) spektakl baletowy do muzyki G. Gerswhina o samotności w sieci i smutku w błękitnym świetle smartfonów. Współpracuje z wieloma orkiestrami w kraju i zagranicą. W 2016 r. odbył tournee ze zwycięzcami Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. H. Wieniawskiego, zakończone koncertem z M. Vengerovem w St. Petersburgu. W 2018 r. poprowadził koncert muzyki polskiej z Buffalo Philharmonic Orchestra, a także jeden z koncertów Festiwalu K. Pendereckiego z okazji jego 85. urodzin. Propaguje twórczość F. Nowowiejskiego m.in. w 2016 r. wykonał koncerty oraz pierwsze, studyjne nagranie oratorium Quo Vadis, z A. Kurzak, A. Rucińskim oraz R. Siwkiem. Płyta oratorium F. Nowowiejskiego Powrót syna marnotrawnego z A. Rehlis, A. Rutkowskim oraz Ł. Koniecznym w partiach solowych została nominowana do nagrody Fryderyk (2021). Zaangażowany w obchody jubileuszu Tysiąclecia Królestwa Polskiego inaugurując małopolskie uroczystości muzycznym spektaklem w Operze Krakowskiej, a kończąc latem 2025 wykonaniem plenerowym na dziedzińcu arkadowym na Wawelu opery Z. Krauze Bona Sforza.

          Zajmuje się pracą dydaktyczną na Akademii Muzycznej w Krakowie oraz na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Od 2020 roku kierownik Katedry Dyrygentury bydgoskiej uczelni. W Hiszpanii prowadzi warsztaty dla dyrygentów. Członek polskich i międzynarodowych komisji konkursów muzycznych. 

          Vice przewodniczący Zarządu Zrzeszenia Filharmonii Polskich (2014-2021). Członek Rady Programowej Radia Olsztyn (2012–2016). Uczestnik i panelista konferencji dot. kultury i nowoczesnego modelu orkiestry. Laureat wielu nagród m.in. Statuetka św. Jakuba(2012),Brązowy i Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2014, 2023), statuetka Pegaz (2015), Złoty ArtKlucz Wiolinowy (2023), Srebrny Krzyż Zasługi (2016), Nagroda im. F. Nowowiejskiego (2017), Nagroda Specjalna Marszałka Województwa Warmińsko–Mazurskiego (2021), Złoty Krzyż Zasługi (2021).

 

Adaptacja sceniczna, dramaturgia i reżyseria: Jesús Gª Salgado

Jesús García Salgado jest hiszpańskim reżyserem teatralnym, aktorem, pedagogiem i dramaturgiem, z wieloletnim dorobkiem artystycznym łączącym repertuar klasyczny, teatr współczesny oraz teatr muzyczny, ze szczególnym uwzględnieniem zarzueli.

            Wykształcony jako aktor i reżyser, w swojej pracy artystycznej konsekwentnie łączy intensywne myślenie dramaturgiczne z głęboką uwagą poświęcaną aktorom, tekstowi oraz strukturze muzycznej. Na przestrzeni lat wypracował charakterystyczne podejście do inscenizacji, w którym centralne miejsce zajmują prawda teatralna, kontekst społeczny i klarowność emocjonalna — przy jednoczesnym unikaniu karykatury oraz zachowaniu popularnej żywiołowości i humoru. Jego realizacje obejmują klasyczny teatr hiszpański, dramaturgię współczesną, a także operę i zarzuelę.
W tej ostatniej dziedzinie szczególnie interesuje go reinterpretacja dzieł tradycyjnych z nowoczesnej perspektywy scenicznej i dramaturgicznej, bez utraty ich historycznych i kulturowych korzeni.

            Równolegle z działalnością reżyserską prowadzi od wielu lat pracę pedagogiczną, kształcąc aktorów i śpiewaków w zakresie interpretacji tekstu, obecności scenicznej oraz budowania postaci. Jego działalność dydaktyczna jest ściśle powiązana z praktyką artystyczną, a wiele jego realizacji wyrasta z pogłębionego procesu prób, opartego na analizie, pracy zespołowej i precyzyjnym działaniu scenicznym. W ostatnich latach szczególnie angażuje się w projekty łączące teatr, muzykę i refleksję społeczną, badając, w jaki sposób gatunki popularne — takie jak zarzuela — mogą prowadzić dialog ze współczesną publicznością oraz funkcjonować w kontekstach międzynarodowych. Jego twórczość często wydobywa polityczne, społeczne i ludzkie wymiary obecne w pozornie lekkim lub świątecznym materiale.

            Na potrzeby La Fiesta de la Paloma artysta stworzył rozszerzoną wersję sceniczną i dramaturgiczną La verbena de la Paloma, integrując numery muzyczne z innych zarzuel oraz poszerzając społeczną panoramę Madrytu końca XIX wieku. Celem tej wersji jest ukazanie zarzueli nie jako muzealnego eksponatu, lecz jako żywej formy teatralnej, zdolnej przemawiać jasno i z mocą do współczesnych widzów.

 

Scenografia: Eva Iszoro

Urodzona w Gdańsku, na stałe zamieszkała w Madrycie, jest scenografką, artystką wizualną, projektantką kostiumów i mody, architektką, profesorem akademickim oraz pionierską badaczką w dziedzinie eksperymentalnego kroju ubiorów.

            Jest autorką metody kroju eksperymentalnego Accidental Cutting, opartej na abstrakcyjnych, przypadkowych cięciach i płaskich wykrojach wykorzystywanych do tworzenia unikalnych form przestrzennych. Metoda ta została opisana w jej rozprawie doktorskiej, wyróżnionej Nagrodą za Wybitną Pracę Doktorską przez Politechnikę w Madrycie (UPM – Universidad Politécnica de Madrid) w 2017 roku (Premio Extraordinario de Tesis Doctoral).

            Od 2020 roku Eva Iszoro bada potencjał rzeczywistości wirtualnej i sztucznej inteligencji jako medium do tworzenia i komunikowania mody, a także do generowania wirtualnych dzieł sztuki i innych projektów cyfrowych. Obecnie płynnie łączy swoją praktykę zawodową, tworząc scenografie, wizualizacje i kostiumy, a także prezentując kolekcje swojej marki Accidental Cutting na prestiżowych pokazach mody, takich jak London Fashion Week, 080 Barcelona Fashion czy Mercedes Benz Fashion Week Madrid. W roku 2024 otrzymala główną nagrodę w dziedzinie: Moda Tekstylia i Akcesoria na Biennale Projektowania Iberoamerykańskiego (Bienal Iberoamerica de Diseño). Eva Iszoro jednocześnie intensywnie rozwia działalność artystyczną. Jej praca Beginnings zostala wyróżniona
w prestiżowym konkursie sztuki nowych mediów The Lumen Prizew 2023 roku.

            Jest również współzałożycielką firmy Ideal Place, prowadzonej wspólnie z Małgorzatą Żak, zajmującej się projektowaniem i realizacją kostiumów oraz scenografii w Hiszpanii, Polsce i innych krajach. Działalność artystyczną uzupełnia pracą akademicką w Wyższej Szkole Projektowania
w Madrycie (Escuela Superior de Diseño de Madrid – ESDM), gdzie jest Profesorem Zwyczajnym
w Katedrze Projektowania Mody.

            Do spektaklu La Verbena de la Paloma artystka wykonała cyfrowe projekty wizualizacji oraz Mantones de Manila (chust hiszpańskich) z wykorzystaniem sztucznej inteligencji.

 

Kostiumy: Małgorzata Żak

W 1972 ukończyła studia na Wydziale  Malarstwa i Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie jest zatrudniona  do roku  1986 jako pracownik dydaktyczny tego samego Wydziału. Po ukończeniu studiów rozpoczyna pracę  scenografa w Operze i Filharmonii Bałtyckiej i  Teatrze Wybrzeża  w Gdańsku, Teatrze Muzycznym w Gdyni, a także gościnnie w Teatrze Wielkim Opery i Baletu  w Warszawie. Jednocześnie prezentowała swoje prace malarskie na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych, a także uczestniczy w licznych, międzynarodowych plenerach malarskich  i wystawach poplenerowych w Polsce, Niemczech   i Finlandii.

Rok 1985 spędziła w Hiszpanii z racji  otrzymania stypendium artystycznego hiszpańskiego Ministerstwa   Madrycie.  Od wyjazdu  z Polski kontynuuje i rozwija swoje twórcze działania zarówno w dziedzinie teatru  i sztuki  jak i pedagogiczne. Wystawia prace malarskie, projektuje kostiumy i scenografie nie tylko w Polsce, ale i w Hiszpanii, Portugalii, Niemczech, Grecji, Holandii, Meksyku i innych krajach. Artsytka utrzymuje stałą współpracę z ważnymi teatrami i międzynarodowymi festiwalami teatralnymi jak: Festival de Otoño de Madrid, Festival de Teatro Clásico de Almagro, Festival de Teatro Contemporáneo de Almada w Portugalii, Festiwal Szekspirowski w Gdańsku i wieloma innymi.

            Od 1986 roku realizuje jako wykładowca liczne  warsztaty i kursy mistrzowskiescenograficzne oraz kostiumowe nie tylko w Hiszpanii i na Wyspach Kanaryjskich, ale i w Niemczech, Polsce, Portugalii, Francji, Meksyku i innych krajach. Wiele z nich w ramach światowych kongresów i festiwali teatralnych, inne na uniwersytetach i  akademiach teatralnych.

            Jeśli chodzi o pracę pedagogiczną w wyższym szkolnictwie artystycznym i teatralnym w Hiszpanii, w latach 1993 -1997 była profesorem i  dziekanem Wydziału Scenografii  w filii Uniwersytetu Kent w Canterbury,  w Madrycie–Torrelodones, a od roku 1996 profesorem zwyczajnym i kierownikiem katedry Projektowania kostiumu  na Wydziale  Plastyki Teatralnej  w  Królewskiej Wyższej Szkole Sztuk  Dramatycznych /RESAD/ w Madrycie gdzie była dziekanem tego samego  Wydziału w latach 2010 – 2012, a w latach 2013 – 2015 Wydziału Promocji Artystycznej i Relacji Międzynarodowych na tej samej uczelni.

            W roku 2009 otrzymała stopień doktora sztuk pięknych na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a w roku 2014 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Polsce  przyznało jej Medal “Zasłużonego dla Polskiej Kultury” za całokształt działalasności artystycznej. W 2019 roku została odznaczona  przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej,  Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości w dziale Kultury i Sztuki.

 

Choreografia: Malena Mexia

Urodzona w Madrycie, artystka posiada dyplomy z zakresu tańca hiszpańskiego oraz baletu klasycznego uzyskane w Real Conservatorio Profesional de Danza Mariemma. Swoje umiejętności baletowe doskonaliła w The Boston Ballet School. Była pierwszą solistką i solistką w czołowych hiszpańskich zespołach, m.in. María Rosa Ballet, Spanish Ballet Theatre Rafaela Aguilara, Spanish Ballet of Madrid pod dyrekcją José Granero — który stworzył dla niej rolę Ofelii w Hamlecie — oraz w zespole Carmen Cortés Company, wykonując główne role w takich dziełach jak Yerma, El Rango, Carmen i El Amor Brujo. Została zaproszona do wykonania El Rango w Deutsche Oper Berlin. Wystąpiła w filmie Carlosa Saury Flamenco. Założyła Malena Mexía Flamenco Ballet. Jako choreografka i reżyserka stworzyła multidyscyplinarne produkcje, m.in. De Amor Herido, A la Española oraz Maridaje: Pasión y Vida, a także współpracowała z instytucjami takimi jak festiwal Madrid en Danza, Antena 3 TV oraz Festiwal Sztuki Sakralnej Wspólnoty Madrytu. Prowadziła zajęcia na arenie międzynarodowej dla Spanish Dance Society oraz w prestiżowych konserwatoriach w Hiszpanii, pełniąc również funkcję kierowniczki wydziału i opiekunki projektów Erasmus+. Obecnie jest dyrektorką artystyczną Miejskiej Fundacji Kultury w Las Rozas (Madryt), jednocześnie kontynuując swoją działalność twórczą w dziedzinie tańca hiszpańskiego.

 

Światła: Tomasz Śliskowski 

Realizator oświetlenia, multimediów, operator kamery i fotograf, obecnie na stałe związany zawodowo z Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi wcześniej wieloletni pracownik Teatru Wielkiego w Łodzi związany także z branżą filmową. Specjalizuje się w realizacji filmów, projekcji multimedialnych i fotografii ale głównym  kierunkiem jego działalności jest realizacja światła scenicznego.

 

Przygotowanie chóru: Rafał Wiecha

Absolwent Akademii Muzycznej im. Kiejstuta i Grażyny Bacewiczów w Łodzi w klasie dyrygentury chóralnej dr. hab. Dawida Bera oraz w klasie kompozycji prof. Zygmunta Krauzego. Zawodowo związany z łódzkimi zespołami: Chórem Nauczycielskim w Łodzi, Chórem Alla Vienna, Chórem Kościoła Chrześcijan Baptystów w Łodzi oraz Chórem Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina.  Od 2018 roku pracuje jako nauczyciel teorii muzyki w Zespole Szkół Muzycznych im. Stanisława Moniuszki w Łodzi.