KALENDARIUM 

11 i 12 kwietnia 2026
Teatr Wielki w Łodzi | Polska
SUPERNOVA

Choreografia: Jacek Przybyłowicz, Sharon Eyal

 

15 i 16 kwietnia  2026
English National Ballet | Wielka Brytania
MASTERS IN MOTION: FORSYTHE |PITE

Choreografia: William Forsythe, Crystal Pite

 

21 i 23 kwietnia 2026
Gauthier Dance /Dance Company Theaterhaus Stuttgar| Niemcy
TURNING OF BONES |ELEMENTS

Choreografia: Akram Khan, Mauro Bigonzetti, Sharon Eyal, Andonis Foniadakis, Louise Lecavalier

 

29 i 30 kwietnia 2026
Companhia Nacional de Bailado| Portugalia
OS MAIAS

Choreografia: Fernando Duarte

HISTORIA ŁÓDZKICH SPOTKAŃ BALETOWYCH 

            Łódzkie Spotkania Baletowe to taneczne biennale z wieloletnią tradycją, które na przestrzeni lat stały się największą i najbardziej prestiżową imprezą baletową w Polsce oraz rozpoznawalnym wydarzeniem na arenie międzynarodowej. Ideą festiwalu jest upowszechnianie sztuki baletowej
i aktualnych osiągnięć choreograficznych, zarówno w balecie klasycznym, jak i różnorodnych nurtach tańca współczesnego. W ramach Łódzkich Spotkań Baletowych Teatr Wielki w Łodzi proponuje bogatą ofertę programową, umożliwiając polskiej publiczności bezpośredni kontakt z najwybitniejszymi tancerzami i choreografami z całego świata. 

Inicjatywa powstania festiwalu w 1968 roku to wspólny pomysł Stanisława Piotrowskiego (dyrektor naczelny), Witolda Borkowskiego (kierownik baletu i choreograf) i Stanisława Dyzbardisa (kierownik literacki), przy pełnym poparciu Zygmunta Latoszewskiego (dyrektor artystyczny). Taneczne biennale jest mocno wrośnięte w życie kulturalne Łodzi. Rangę i niepowtarzalność Łódzkich Spotkań Baletowych tworzyli tacy choreografowie jak: Maurice Béjart, Alicia Alonso, JiříKylian, William Forsythe, Wayne McGregor, Mats Ek, BirgitCullberg, Janina Jarzynówna-Sobczak, Conrad Drzewiecki, Teresa Kujawa, Henryk Tomaszewski, Gustaw Klauzner, Emil Wesołowski, Ewa Wycichowska, których prace wyznaczały trendy w rozwoju sztuki choreograficznej, tanecznych form scenicznych i współczesnego teatru tańca. Na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi wystąpili m.in.: Maja Plisiecka, Alicia Alonso, Nadieżda Pawłowa, Ana Laguna, Sylvie Guilleme, Margherita Parilla, Michaił Barysznikow, Jorge Donn, Ivan Marko, Glen Tetley, Christopher Bruce, Daniel Ezralow, Kevin Heigen, Barbara Bittnerówna, Krystyna Mazurówna, Bożena Kociołkowska, Ewa Głowacka, Iwona Wakowska, Ewa Wycichowska, Eugeniusz Jakubiak, Wojciech Wiesiołłowski, Tadeusz Matacz, Kazimierz Wrzosek, Emil Wesołowski, Sławomir Woźniak. Do najważniejszych zespołów goszczących na scenie Teatru Wielkiego w Łodzi należą: Balet XX Wieku Maurice’a Béjarta, NederlandsDans Theater, Sadler’s Wells, Royal Ballet, Ballet Rambert, CullbergBallet, Batsheva Dance Company, BalletNacional de Cuba, Stuttgarter Ballett, Elisa Monte Dance Company, Kibbutz Contemporary Dance Company, Akram Khan Company, Corpo Di Ballo,Teatro Alla Scala.  

XXVIII EDYCJA ŁÓDZKICH SPOTKAŃ BALETOWYCH

KURATOR ŁÓDZKICH SPOTKAŃ BALETOWYCH: JACEK PRZYBYŁOWICZ
P.O. KIEROWNIKA BALETU: GINTAUTAS POTOCKAS 

 

Jacek Przybyłowicz, kurator Łódzkich Spotkań Baletowych, fot. Joanna Miklaszewska

WYSTAWA
XXVIII Łódzkim Spotkaniom Baletowym będzie towarzyszyła wystawa rzeźb Małgorzaty Chodakowskiej. Artystka urodzona w Łodzi, od lat 90-tych XX wieku na mieszka w Niemczech. Rzeźby Małgorzaty poruszają serca w Europie i w Azji, przemawiają do ludzi z różnych kultur. Dlaczego? Dlatego, że są piękne! Jej kobiety nie są kuszące, one z lekka uwodzą. Poruszają nie przez nagość, lecz przez to, że wyrażają pragnienia duszy kobiecej, jej tęsknoty za bliskością, szczęściem i miłością, a to są rzeczy najważniejsze w każdym czasie i miejscu na ziemi.

SPOTKANIA Z PUBLICZNOŚCIĄ
Po każdym pierwszym spektaklu zespołu zapraszamy widzów do Sali Kameralnej na spotkanie z jego autorami i wykonawcami. 

TEATR WIELKI W ŁODZI 

SUPERNOVA

BEDROOM FOLK
choreografia: Sharon Eyal
muzyka: Ori Lichtik

ECHOES
choreografia: Jacek Przybyłowicz
muzyka: Adam Walicki       

„Supernova” to dyptyk baletowy w realizacji wybitnych postaci współczesnej choreografii Sharon Eyal i Gaia Behara oraz Jacka Przybyłowicza, stworzony dla zespołu łódzkiego baletu. 

Zadając pytanie AI czym jest Supernova otrzymujemy przewrotną odpowiedź, iż nie są to narodziny nowej gwiazdy, ale przede wszystkim jest to proces zaczynający się od umierania struktury planety, dający początek nowego bytu. 

Czy tak rzeczywiście jest trudno sobie to wyobrazić z ziemskiej perspektywy. Ale czas, w którym żyjemy nosi znamiona zmierzchu w szerszym słowa znaczeniu. Końca starych paktów i społecznych porozumień, końca statusu quo, w którym odnajdywaliśmy względne dziejowe bezpieczeństwo. 

„Echoes” balansuje pomiędzy rzeczywistością a przeszłością co uwydatnia muzyka Adama Walickiego łącząca nowe brzmienia z odgłosami przeszłości, które zostają choreograficznie zespolone przez Jacka Przybyłowicza. 

„Bedroom Folk” Sharon Eyal i Gaia Behara, wypełniający drugą część wieczoru jest w kontekście dramaturgicznym emanacją następującego społeczeństwa. A może retro-future wizją supercywilizacji. Nie szukamy jednoznacznych odpowiedzi na te pytania, pozostawiamy je otwarte publiczności „Supernovej”. 

  

Zespół baletu Teatru Wielkiego w Łodzi, fot. Joanna Miklaszewska

 

ENGLISH NATIONAL BALLET 

MASTERS IN MOTION: FORSYTHE / PITE 

BODY AND SOUL
Choreografia: Crystal Pite
Muzyka: Owen Belton
Dodatkowa muzyka: Fryderyk Chopin
Głos: Marina Hands
Scenografia: Jay Gower Taylor
Kostiumy: Nancy Bryant
Światło: Tom Visser

PLAYLIST (EP)
Choreografia, scenografia: William Forsythe
Muzyka: Peven Everett, ABRA – VEGAS, Lion Babe, Jax Jones, Khalid , Barry White, Natalie Cole Światło: Tanja Rühl

           

            English National Ballet z dumą powraca do Polski i na Łódzkie Spotkania Baletowe po raz pierwszy od 2017 roku. Poczuj moc, piękno i surowe emocje tańca z English National Ballet. Doświadcz śmiałej, przekraczającej granice twórczości Crystal Pite i Williama Forsythe'a. Body and Soul Crystal Pite to hipnotyczny spektakl, który zgłębia naszą reakcję na stratę i złożone, sprzeczne emocje, które jej towarzyszą. Spektakl rozpoczyna się sceną, w której dwóch tancerzy w czarnych garniturach i białych koszulach, skąpanych w ostrym świetle, porusza się w rytm głosu mówiącego po francusku i opisującego ich ruchy. W miarę jak słowa powtarzają się w pętli  i odbijają echem, duet rozrasta się do tłumu, płynnie łącząc precyzję i płynność, przekształcając się w hipnotyzujące fale ruchu na scenie. William Forsythe od dziesięcioleci przekracza granice baletu. Jego utwór Playlist (EP) łączy w sobie klasykę baletu i atletyczny styl z nieoczekiwaną ścieżką dźwiękową popu, R’n’B i house’u  w wykonaniu m.in. Barry’ego White’a i Natalie Cole. Efekt to czysta radość! „Wywoła u Ciebie radosny uśmiech” (The Telegraph, Wielka Brytania).  

GAUTHIER DANCE

DANCE COMPANY THEATERHAUS STUTTGART

TURNING OF BONES
Choreografia: Akram Khan
Muzyka: Aditya Prakash 

            Latem 2025 roku Akram Khan po raz pierwszy będzie współpracował z Gauthier Dance. Jego punktem wyjścia były fragmenty czterech produkcji, które stały się klasykami i zostały stworzone przez niego samego lub Akram Khan Company. Tytuł Turning of Bones nie tylko nawiązuje do rytuału pamięci praktykowanego głównie na Madagaskarze – Famadihana, gdzie ludzie wydobywają z grobów szczątki swoich przodków, owinięte w płótno, aby na nowo połączyć się ze swoim dziedzictwem. Przepisują imiona na całunach, niosą kości nad głowami i tańczą z nimi. Famadihana może również opisywać podejście do tej produkcji, w której Akram Khan zanurza się w historii własnych dzieł choreograficznych. Program łączy przerobione sceny z grupowych utworów Jungle Book reimagined i iTMOi (In the Mind of Igor), stworzonych w 2013 roku z okazji 100. rocznicy prapremiery Święta wiosny Igora Strawińskiego, uderzający „taniec głowy” z pełnometrażowego solowego DESH o ojczyźnie jego ojca, Bangladeszu, a także poruszający pas de deux Mud of Sorrow, którego cyfrowa premiera odbyła się w szczytowym momencie pandemii, zimą 2021 roku. Wybór koncentruje się na uczuciu niezadowolenia i poszukiwaniu sensu, które definiują nasze coraz bardziej zdezorientowane społeczeństwo. Fragmenty są połączone nowo skomponowaną muzyką Adityi Prakasha i znajdują swoją kulminację w nowym dziele, które również daje tytuł całemu spektaklowi: Turning of Bones. Jego źródłem inspiracji jest krótkometrażowy film Khana INSIRGENTS z 2023 roku, który porusza temat zjawiska tłumu i sposobu przekazywania przemocy z pokolenia na pokolenie. W przeciwieństwie do wyszukanych projektów scenicznych i ustawień oryginalnych wersji, Akram Khan dąży do zupełnie innego, bardziej abstrakcyjnego nastroju wieczoru, stawiając taniec i czyste emocje w centrum. Oczywiste jest, że to bezkompromisowe, prawdziwie wymagające podejście zależy od idealnie dobranego zespołu, takiego jak Gauthier Dance, a także doskonałych warunków do intensywnych prób. 

 

GAUTHIER DANCE

DANCE COMPANY THEATERHAUS STUTTGART

ELEMENTS

ZIEMIA
Choreografia: Mauro Bigonzetti
Muzyka: Domenico Scarlatti, Ennio Morricone, Khatia Buniatishvili, Vinicio Capossela

OGIEŃ
Choreografia: Sharon Eyal
Muzyka: Eliza

WODA
Choreografia: Andonis Foniadakis
Muzyka: Julien Tarride

POWIETRZE
Choreografia: Louise Lecavalier
Muzyka: Arkin Allen (Mercan Dede)

 

            Nikt nie współpracował z Gauthier Dance tak wiele razy, jak wielki włoski esteta tańca. Utwory Mauro Bigon­zettiego są integralną częścią repertuaru zespołu od pierwszego sezonu w 2007/08. Niedawno Eric Gauthier włączył wymagającą fizycznie choreografię Pression z High Five do programu jubileuszowego 15 YEARS ALIVE.

            Osoby znające twórczość Bigon­zettiego nie będą zaskoczone żywiołem, jaki wybrał dla niego Eric Gauthier: Ziemię. W końcu urodzony w Rzymie artysta znajduje inspirację do niej tuż za progiem – we wsi w regionie Marche, w której osiedlił się dawno temu. Jednym z jego powtarzających się tematów jest siła natury, co można zobaczyć w jego autorskim dziele Cantata, w którym rodzima muzyka południowych Włoch i zżyta społeczność wiejska łączą się w bujną celebrację życia. Pietra Viva to tytuł żywiołowego pas de deux, które stworzył dla Gauthier Dance w 2011 roku.

            Pierwszy utwór, który Sharon Eyal stworzyła specjalnie dla Gauthier Dance, był „cichym grzmotem” – jej zwodniczo eleganckim, ale podstępnym pas de trois do spektaklu The Seven Sins. To, co wciąż tliło się pod powierzchnią w Point, teraz stanie w płomieniach. Bo jaki inny element byłby bardziej odpowiedni dla tej gwiazdy choreografii niż... Ogień? Po Seven Sins Envy, w ELEMENTS Sharon Eyal powraca do dużej obsady, z której zasłynęła. W niezwykle skoncentrowanym, skrupulatnym procesie pracy Eyal regularnie tworzy układy grupowe, które mają niemal hipnotyczny efekt, przekształcając tancerzy w pojedynczy, oddychający organizm. Tak precyzyjny, rytmiczny i nieustępliwy jak mechanizm zegara. Tak potężny i niepowstrzymany jak morze płomieni.

            Czy to dlatego, że dorastał na Krecie i zna Wodę od dzieciństwa? W każdym razie jedno jest jasne: Andonis Foniadakis wie, co to płynność. Każdy, kto widział oszałamiającą symfonię taneczną Streams, którą stworzył na dziesiątą rocznicę Gauthier Dance w 2017 roku, zgodzi się z tym. Nikt przed nim nie pokazał tancerzy tak płynnie, organicznie, elastycznie. Niewielu przed nim rzuciło im tak duże wyzwanie w tym samym czasie. Szybkie zmiany i skomplikowane podnoszenia sprawiają, że choreografie Foniadakisa są notorycznie trudne do zatańczenia. Imponująca wirtuozeria
i mnóstwo atmosfery zostały również zademonstrowane w jego drugim dziele dla Gauthier Dance AELLΩ. Solo dla tajemniczego ptasiego stworzenia spowitego mgłą było wkładem Foniadakisa w The Dying Swans Project. Oczekiwania co do trzeciej współpracy nie mogłyby być wyższe.

            Louise Lecavalier jest ikoną współczesnego tańca z Kanady. Eric Gauthier podziwia tę legendarną liderkę zespołu Édouarda Locka La La La Human Steps od czasów, gdy uczęszczał do szkoły baletowej w Toronto. Punk, siła fizyczna i niesamowita szybkość, które wnosiła do tańca, nigdy wcześniej nie były widziane, a już na pewno nie u kobiety. Do dziś zachowała swoją nieokiełznaną naturę i dzikość. Nic więc dziwnego, że podejmie się żywiołu Powietrza. A może lepiej powiedzieć Burzy w jej przypadku? Tak czy inaczej, jej utwór dla Gauthier Dance wstrząśnie wszystkim. Światowa premiera Louise Lecavalier będzie premierą pod dwoma względami: zamiast układać choreografię dla siebie, po raz pierwszy stworzy utwór dla innego zespołu. Nawiasem mówiąc, zmienia również żywioł.

COMPANHIA NACIONAL DE BAILADO

OS MAIAS

Choreografia i dramaturgia: Fernando Duarte
Kurator muzyczny: Andrea Lupi
Scenografia: José Manuel Castanheira
Kostiumy: José António Tenente
Reżyseria świateł: Vítor José
Wideo: Cristina Piedade 

Balet w trzech aktach na podstawie powieści "Maiasowie" autorstwa Eçy de Queirósa.

            W pierwszej choreograficznej adaptacji Maiasów, jednego z najważniejszych dzieł literatury portugalskiej, Fernando Duarte przedstawia balet, który tchnie nowe życie w narrację poprzez taniec – formę ekspresji szczególnie cenioną przez publiczność. To oryginalne dzieło łączy dramatyczną intensywność świata Eçy de Queirósa z wyjątkową ekspresją choreografii. Stanowiąc współczesne ćwiczenie z intermedialności, spektakl przywołuje i reinterpretuje niepowtarzalne postacie oraz ponadczasowe tematy powieści, ukazane przez pryzmat przenikliwego ironicznego spojrzenia Queirósa. To połączenie tradycji i innowacji, które ukazuje taniec jako język zdolny do opowiadania historii i poruszania widzów jak mało która sztuka.

            W tej nowej produkcji Maiasów partytura muzyczna wykonywana jest przez pianistę António Rosado oraz solistów z Portugalskiej Orkiestry Kameralnej.

 

Dyrekcja Teatru Wielkiego w Łodzi

Rafał Janiak – Zastępca Dyrektora ds. Artystycznych

 

Jacek Przybyłowicz – Kurator Łódzkich Spotkań Baletowych

Gintautas Potockas – p.o Kierownika Baletu