Nagroda „Bo wARTo!”!

Urodzona 26 listopada 1995 roku w Gdyni, uznawana za jedną z najciekawszych aktorek młodego pokolenia. Choć występuje stosunkowo od niedawna, już dziś wymieniana jest przez krytyków jako artystka o niezwykłej magnetyczności i talencie do tworzenia wielowymiarowych postaci.

Jej droga zawodowa nabrała tempa po ukończeniu Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Widzowie zapamiętali ją z roli Leny w serialu „Absolutni debiutanci” Kamili Tarabury i Katarzyny Warzechy, gdzie wcieliła się w postać młodej dziewczyny w spektrum autyzmu, marzącej o szkole filmowej. W swoim artystycznym dorobku ma również role w głośnych produkcjach, takich jak „Skazana” Bartka Konopki, „Mental” Kordiana Kądzieli czy filmach: „Obudź się” Filipa Dzierżawskiego, „Na chwilę, na zawsze” Piotra Trzaskalskiego oraz „Chopin, Chopin!” Michała Kwiecńskiego.

„Trzeba mieć świadomość, że aktorstwo nie jest autoterapią” – mówiła w rozmowie z „ELLE Polska”. Podkreśla przy tym, że obcy jej jest świat celebrytów: „Nie poświęcam czasu na walkę o popularność. Nie interesuje mnie celebryctwo i ścianki” – przyznała w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej”.

Zdecydowanie najgłośniejszy projekt z udziałem aktorki to satyryczny hit Netflixa „1670” w reżyserii Macieja Buchwalda i Kordiana Kądzieli, w którym wciela się w postać Anieli Adamczewskiej – postępowej córki szlachcica walczącej o prawo do własnego głosu w sarmackiej rzeczywistości.

„Porażki kształtowały mnie bardziej niż sukcesy” – wyznała Łukaszowi Knapowi w programie „Kanapa Knapa”, wskazując na dystans, jaki zachowuje wobec opinii innych i presji cyfrowego świata. Jej talent doceniono m.in. na festiwalu Teatroteka Fest, gdzie otrzymała nagrodę Rektora Akademii Teatralnej za „dojrzałość w kreowaniu debiutanckiej roli” w spektaklu „Sprawa Rity G.”.

Obecnie aktorka nie zwalnia tempa – poza występami w drugim sezonie serialu „1670” pojawiła się również w filmie Michała Krzywickiego „Nieprzyjaciel”, udowadniając swoją wszechstronność gatunkową, z kolei w filmie „LARP. Miłość, trolle i inne questy” Kordiana Kądzieli wcieliła się w Helenę – postać funkcjonującą na pograniczu świata gry i rzeczywistości, dzięki której mogła zaprezentować bardziej psychologiczne, niejednoznaczne oblicze swojego aktorstwa.

fot. Tymoteusz Rożynek

Urodzony 30 października 2000 roku, absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych (rocznik 2024), uznawany za jedną z najbardziej obiecujących twarzy polskiego kina młodego pokolenia. Choć jego kariera zaczęła się rozwijać stosunkowo niedawno, już teraz postrzegany jest jako aktor o niezwykłej autentyczności i wrażliwości.

Jego talent został szybko dostrzeżony przez środowisko artystyczne. W 2023 roku, podczas 41. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi, otrzymał Nagrodę im. Zbigniewa Zapasiewicza „Zapasowa maska” za rolę w spektaklu „Oresteia” w reżyserii Michała Zadary. W 2026 roku znalazł się w gronie aktorów nominowanych do prestiżowej Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego za występ w filmie Emi Buchwald „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”, nagrodzonym na 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, m.in. za reżyserię, uhonorowanym też Nagrodą Dziennikarzy i nominowanym do Polskich Nagród Filmowych Orły w dziesięciu kategoriach. Za najlepszą główną rolę męską nominację otrzymał także Bartłomiej Deklewa.

Przełomem w jego karierze ekranowej stała się rola Niko w serialu Netflixa „Absolutni debiutanci” w reżyserii Kamili Tarabury i Katarzyny Warzechy (2023). Wraz z Martyną Byczkowską stworzył tam portret nastolatka, który poprzez kręcenie amatorskiego filmu próbuje zrozumieć własną tożsamość i pragnienia. W swoim dorobku ma także występy w produkcjach, takich jak „#BringBackAlice” Dawida Nickla, „Ukryta sieć” Piotra Adamskiego oraz w filmach, które walczyły w konkursach gdyńskiego festiwalu: „Idź pod prąd” Wiesława Palucha, „Światłoczuła” Tadeusza Śliwy i „13 dni do wakacji” Bartosza M. Kowalskiego.

Rola w „Światłoczułej” przyniosła aktorowi nominację do Pulsara w pierwszej edycji Nagrody Związku Zawodowego Aktorów Polskich w 2025 r.

Krytycy i widzowie doceniają Bartłomieja Deklewę za naturalność, która pozwala mu swobodnie odnajdywać się zarówno w dramatach obyczajowych, jak i produkcjach gatunkowych. „Kino niezależne płynie prosto z serca” – wyznał podczas festiwalu Mastercard OFF CAMERA, podkreślając swoje przywiązanie do autentycznego przekazu w sztuce. Jego droga do aktorstwa była nietypowa – zanim stanął przed kamerą jako profesjonalista, przez lata odwiedzał Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni jako wolontariusz, obserwując świat kina zza kulis.

Obecnie aktor kontynuuje swoją passę, pojawiając się w serialowych produkcjach platform streamingowych, takich jak „Breslau” (2025) czy „Młode gliny” (2026).

Urodzony 19 grudnia 1996 roku w Krakowie, uznawany za jedną z najbardziej wyrazistych i „niegrzecznych” twarzy młodego polskiego kina. Choć debiutował stosunkowo niedawno, lista tytułów, w których zagrał, jest pokaźna. Przez krytyków określany jest jako aktor obdarzony niezwykłą charyzmą, często porównywany do młodego Jonathana Rhysa Meyersa.

Jego droga do aktorstwa prowadziła przez Szkołę Filmową w Łodzi, którą ukończył z wyróżnieniem. Widzowie zapamiętali go z roli w horrorze „W lesie dziś nie zaśnie nikt” Bartosza M. Kowalskiego czy z serialu HBO „#BringBackAlice” Dawida Nickla, ale jego pozycję ugruntowały występy w nagradzanych filmach: „Braty” Marcina Filipowicza, „Innego końca nie będzie” Moniki Majorek czy „Błazny” Gabrieli Muskały. Ten ostatni był filmem dyplomowym studentów aktorstwa łódzkiej filmówki. Dela zagrał w nim jednego ze studentów mierzących się z brutalnością świata sztuki. Rola ta przyniosła aktorowi w 2026 roku nominację do prestiżowej Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.

Sebastian Dela ma w swoim artystycznym dorobku również role teatralne: w Teatrze Narodowym w Warszawie wystąpił w głośnym „Hamlecie” w reżyserii Jana Englerta, a w Och-Teatrze - we „Władcy Much” w reżyserii Piotra Ratajczaka.

Z dystansem podchodzi do popularności, skupiając się na rzemiośle: „Aktor musi mieć w życiu szczęście, ale to praca buduje fundamenty” – zaznaczył w wywiadzie dla GQ Polska.

W „Kinie w roli głównej” w RMF Classic zwierzał się ze swoich aktorskich ambicji: „Dawno już przestałem romantyzować ten zawód, bo to przynosi jedynie ból i rozczarowanie. Jasne, byłoby cudownie robić same wspaniałe rzeczy pod względem artystycznym - kino, które wzbogaca, które mówi o czymś ważnym, które zajmuje stanowisko, które jest po coś - ale wydaje mi się, że na to trzeba móc sobie pozwolić. Ja jestem na takim etapie mojej drogi zawodowej, że jeszcze nie mogę sobie na to pozwolić.” W podcaście Galaktyki „Vogue Polska” mówił: „Ciekawią mnie postacie skomplikowane, które mają w sobie jakiś mrok lub tajemnicę”.

W ostatnim czasie Sebastian Dela pojawił się w serialach: „Idź przodem, bracie” w reżyserii Macieja Pieprzycy i „Krucjata” Łukasza Ostalskiego. Film Łukasza Rondudy „Powiedz mi, co czujesz”, w którym Dela zagrał jedną z ról, walczył niedawno o Nagrodę Wielkiego Ekranu na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Rotterdamie. A Maciej Kawulski zaprosił aktora do produkcji „Dziki” zrealizowanej w technologii IMAX.

Poza ekranem Sebastian Dela pasjonuje się sportem i motoryzacją – jego marzeniem jest start w rajdzie Paryż–Dakar, choć, jak sam żartuje, musi najpierw zdać egzamin na prawo jazdy.

fot. Mateusz Żurowski

Matylda Giegżno urodziła się w 1995 roku w Warszawie.

Studiowała w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Dość szybko zwróciła uwagę krytyków, dzięki swojemu warsztatowi i zaangażowaniu w role wymagające głębokiej przemiany. Szeroka publiczność poznała aktorski potencjał Giegżno w serialu „Klangor” w reżyserii Kacpra Wysockiego (2021).

Jest aktorką młodego pokolenia, która już na początku swojej drogi artystycznej zdobyła jedną z najważniejszych nagród w branży: nagrodę za główną rolę kobiecą na 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Jury doceniło jej rolę w filmie „Światłoczuła” Tadeusza Śliwy. Aktorka wcieliła się w postać kobiety niewidomej od najmłodszych lat. Opowiadała, jakim wyzwaniem była ta rola: „W domu wykonywałam różne czynności z zamkniętymi oczami, np. biorąc prysznic czy sprzątając. Wychodziłam też na ulicę z opaską na oczach i białą laską. To, co było dla mnie największym zaskoczeniem, to przerażająca ilość dźwięków, która wtedy do nas dochodzi” – wspominała w rozmowie z PAP Life. Giegżno za rolę w „Światłoczułej” nominowana została do Polskich Nagród Filmowych Orły 2026 w kategorii najlepsza główna rola kobieca oraz do Pulsara Nagrody Związku Zawodowego Aktorów Polskich.

W swoim dorobku Matylda Giegżno ma także role w nagrodzonym Złotymi Lwami filmie „Kos” Pawła Maślony (2023) oraz w serialach: „Powrót” Adriana Panka, „Brokat” w reżyserii Marka Lechkiego, Anny Kazejak, Julii Kolberger i Rafała Skalskiego oraz „Warszawianka” Jacka Borcucha.

W „Kinie w roli głównej” w RMF Classic artystka przyznała się do pragnień, by w rolach uwalniać się od swojego aktorskiego emploi: „Ten wizerunek jest faktycznie często już z góry przypisywany i trudno jest od niego uciec. Przypuszczam, że każdy aktor odczuwa jakąś chęć ucieczki od stereotypowych ról, które są nam przydzielane. Mnie marzy się właśnie zagranie czegoś brzydkiego, niechlujnego, zagranie bohaterki, której się nie lubi.”

Urodzona 7 lutego 1993 roku w Warszawie, Agata Turkot jest aktorką o „stalowym spojrzeniu” i niezwykłej odwadze w podejmowaniu wymagających wyzwań zawodowych. Szeroka publiczność poznała ją dzięki rolom w serialach „Motyw” Pawła Maślony czy „Na sygnale”, a dziś wymieniana jest jako jedna z najważniejszych artystek młodego polskiego kina.

Jej kariera nabrała tempa po współpracy z Wojciechem Smarzowskim. Po mniejszej roli w „Weselu” otrzymała od reżysera główną rolę w filmie „Dom dobry” (2025) – wstrząsającym dramacie o przemocy domowej. Wcieliła się tam w postać Gośki, tworząc kreację, którą krytycy uznali za jeden z najmocniejszych debiutów głównych ostatnich lat. Film otrzymał 13 nominacji do Polskich Nagród Filmowych Orły, w tym dla Agaty Turkot w kategorii najlepsza główna rola kobieca.

Największym sukcesem aktorki było zdobycie w styczniu 2026 roku prestiżowej Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego za rolę w „Domu dobrym”. Jury doceniło ją za „wybitną indywidualność” i siłę, jaką swoją rolą dała kobietom. W „Kinie w roli głównej” w RMF Classic Agata Turkot mówiła: „Nie myślę o tym, że pokonałam jakąś konkurencję i że ta konkurencja w ogóle była. Czy to jest spełnienie zawodowe? Myślę, że to kolejny etap po prostu – tak wolę o tym myśleć”.

„Mówię wprost, co myślę. To ma swoje konsekwencje” – wyznała w rozmowie dla „Twojego Stylu”, dystansując się od lukrowanego wizerunku gwiazdy. Aktorka ma w dorobku także rolę w popularnym serialu „Zakazany owoc”, gdzie jej postać wzbudzała skrajne emocje, oraz w „Zapiskach śmiertelnika” Macieja Żaka.

Obecnie Agata Turkot pracuje nad główną rolą w serialu kostiumowym „Piekło kobiet” w reżyserii Anny Maliszewskiej, udowadniając, że Nagroda im. Cybulskiego to dopiero początek jej drogi zawodowej.