Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

RAVEL MAURICE

Ravel Maurice , ur. 7 III 1875, Ciboure, zm. 28 XII 1937, Paryż, francuski kompozytor, także pianista i dyrygent. W 1889 wstąpił do konserwatorium w Paryżu, gdzie studiował m.in. u Ch. Bériota (gra fortepianowa), E. Pessarda (harmonia), a od 1897 u A. Gédalge’a (kontrapunkt) i G. Faurégo (kompozycja). W 1901–03 ubiegał się, bez powodzenia, o Prix de Rome (laureatowi tej nagrody fundowano 4-letni pobyt w Villa Medici w Rzymie). W 1905 R., który miał już wówczas znaczny dorobek kompozytorski (m.in. utwory fortepianowe: Menuet antyczny 1895, Pawana dla zmarłej infantki 1899, Igraszki wody 1901, Zwierciadła 1905, Kwartet smyczkowy F-dur 1903, uwertura Szeherezada 1898, pieśń Szeherezada, do słów T. Klingsora, i z fortepianem, i z orkiestrą 1903), nie został nawet dopuszczony do tego konkursu (z powodu przekroczenia limitu wieku), co spowodowało ostry protest R. Rollanda. Kompozytor stawał się jednak coraz bardziej znany i ceniony w kręgach artystycznych Paryża; przyjaźnił się z A. Edwardsem i jego żoną, M. Godebską (później Sert), z C. Godebskim młodszym, bywał w salonie P. Sordesa, skupiającym elitę kulturalną stolicy. Lata przed wybuchem I wojny światowej zaowocowały takimi utworami R., jak opera Godzina hiszpańska (Paryż 1911), skomponowana 1907, cykle fortepianowe: Gaspard de la Nuit 1908, suita Moja matka gęś 1908, Walce szlachetne i sentymentalne 1911, symfonia choreograficzna Dafnis i Chloe (wystawiona jako balet, Paryż 1912). Po wybuchu wojny kompozytor zgłosił się na ochotnika do armii francuskiej (służył jako kierowca). Powstały 1917 cykl 6 utworów fortepianowych Tombeau de Couperin (Grobowiec Couperina ) został przez niego poświęcony przyjaciołom poległym na froncie. W 1922–32 R. odbył kilka podróży koncertowych po Europie i Ameryce Północnej, dyrygując swoimi utworami. W 1933 choroba mózgu zmusiła go do przerwania pracy twórczej; zmarł po trudnej operacji. W swojej twórczości R. nawiązywał do najlepszych tradycji muzyki francuskiej, jego utwory charakteryzują się powściągliwością wyrazu i zmysłem ironii, logiką w realizowaniu pomysłów twórczych i doskonałością rzemiosła kompozytorskiego, demonstrują wyrafinowaną wrażliwość harmoniczną, dźwiękową i rytmiczną. R. jest uznawany za mistrza instrumentacji (słynne, błyskotliwie zinstrumentowane kompozycje orkiestrowe: Rapsodia hiszpańska 1907, La valse 1920, Boléro 1928; także orkiestracje m.in. Chowańszczyzny i Obrazków z wystawy M. Musorgskiego, Karnawału R. Schumanna, niektórych utworów C. Debussy’ego, F. Chopina). Nie obcy był mu impresjonizm muzyczny (Igraszki wody, Zwierciadła ) i schönbergowski atonalizm (Trzy poematy Mallarmégo na głos, fortepian, kwartet smyczkowy, 2 flety, 2 klarnety, 1913); z równym powodzeniem przywoływał echa muzyki klawesynistów francuskich (Tombeau de Couperin ), jak i muzyki romantycznej (Gaspard de la nuit ), wyzyskiwał jazz, idąc za wzorem G. Gershwina (Koncert fortepianowy G-dur 1931), oraz czerpał z egzotyki obcego folkloru (Rapsodia hiszpańska, Pieśni madagaskarskie 1926).

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 03:45 Seong-Jin Cho, Claude Debussy Preludium
  • 03:50 Daniel Hope, Ludovico Einaudi Passaggio
  • 03:54 Franz Schubert III Symfonia D-dur (4)
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 296, Sunday, 10 November 2019
  • 1
    John Barry
    Tańczący z wilkami
    The John Dunbar Theme
  • 2
    John Barry / Shirley Bassey
    Goldfinger
    Goldfinger
  • 3
    Cecilla Krull
    Dom z papieru
    My Life Is Going On
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic