Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

POLITONALNOŚĆ

politonalność, jednoczesne występowanie w utworze muz. układów dźwiękowych przynależnych do 2 (bitonalność ) lub więcej tonacji, względnie trybów; najwcześniejszy przykład bitonalności dał B. Bartók w Bagatelach (1908), później wprowadzali struktury bitonalne I. Strawinski (Pietruszka 1911), F. Busoni (Sonatina seconda 1912), S. Prokofjew (Sarkazmy 1912–14), A. Casella (Pezzi infantili 1920); specjalnym, bardziej tradycyjnym rodzajem bitonalności są zestawienia tonacji pozostających w stosunku dominantowo-tonicznym; jedną z najbardziej dojrzałych postaci p. zaprezentował K. Szymanowski w finale I Kwartetu smyczkowego, zestawiając 4 różne tonacje: C-dur, As-dur, Fis-dur i A-dur; p. stanowiła w pocz. XX w. próbę wzbogacenia środków harmonicznych dzieła bez rezygnacji z prawidłowości tonalnej; w istocie, na równi z atonalnością, przyczyniła się do upadku systemu dur-moll, zmieniając i eliminując działanie tak istotnych jego elementów, jak dysonans i konsonans.

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 23:25 Scott Joplin Pineapple Rag & Gladiolus Rag
  • 23:27 Iggy Pop, Goran Bregović In The Deathcar
  • 23:34 Jan Sebastian Bach Toccata i fuga d-moll (1)
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 313, Sunday, 29 March 2020
  • 1
    Thomas Newman
    1917
    The Night Window
  • 2
    Alan Silvestri
    Forrest Gump
    Suita
  • 3
    Łukasz Pieprzyk
    Legiony
    Zakończenie
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2020 RMF Classic