Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

POLICHÓRALNOŚĆ

polichóralność, technika polichóralna, technika kompozytorska polegająca na operowaniu w kompozycji kilkoma grupami chóralnymi (zwykle 2 lub 3), rozmieszczonymi w stosunkowo odległych od siebie miejscach jednego pomieszczenia, śpiewającymi a cappella lub z zespołem instrumentalnym; technikę tę, mającą źródło w śpiewie antyfonalnym, kultywowali na przeł. XVI i XVII w. przedstawiciele szkoły weneckiej (A. Willaert, G. Gabrieli i in.), wykorzystując architekturę Bazyliki Św. Marka w Wenecji, umożliwiającą umieszczenie w 2 przeciwległych absydach odrębnych organów i zespołów śpiewaczych; zainicjowany przez nich w muzyce rel. styl polichóralny (wielochórowy) podjęli kompozytorzy szkoły rzymskiej (O. Benevoli) i in. twórcy w okresie baroku: w Niemczech m.in. — M. Praetorius, H. Schütz, częściowo J.S. Bach, w Anglii — G.F. Händel, w Polsce — M. Zieleński.

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 04:32 Paul Dukas Uczeń czarnoksiężnika
  • 04:43 Giuseppe Valentini Koncert a-moll No.11 na czworo skrzypiec (Presto,
  • 04:46 Samuel Barber Adagio na smyczki
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 265, niedziela, 13 stycznia 2019
  • 1
    Jóhann Jóhannsson
    Nowy początek
    Kangaru
  • 2
    Kortez
    Kamerdyner
    Stare drzewa
  • 3
    John Williams
    Poszukiwacze zaginionej Arki
    Theme
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic