Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

MILHAUD DARIUS

Milhaud [milo ] Darius , ur. 4 IX 1892, Aix-en-Provence, zm. 22 VI 1974, Genewa, kompozytor francuski; uczeń m.in. Ch. Widora, P. Dukasa i V. d’Indy’ego w konserwatorium w Paryżu. W 1916 wyjechał na zaproszenie P. Claudela, wówczas konsula fr., do Rio de Janeiro, gdzie zapoznał się z muzyką brazylijską; po powrocie 1918 do Paryża wszedł do Grupy Sześciu; II wojnę świat. spędził w Stanach Zjedn., m.in. jako wykładowca Mills College (Kalifornia); 1947–62 był profesorem konserwatorium w Paryżu. Bogata twórczość M. (ponad 440 opusów) wykazuje wielką różnorodność. Kompozytor sięgał po niemal wszystkie uprawiane wówczas gatunki muz., wykorzystywał najrozmaitsze środki wykonawcze, także pozamuz., np. film w operze Christophe Colomb (Berlin 1930), rozszerzył tradycyjną koncepcję tonalności przez wprowadzenie faktury politonalnej ( politonalność; napisał też pracę Polytonalité et Atonalité 1923), przywiązywał szczególną wagę do melodii, starał się o wzbogacenie środków rytmicznych i instrumentacyjnych; wprowadzał oryginalne zestawy instrumentów, zwłaszcza perkusyjnych. Pod względem stylu był zwolennikiem klarowności, którą widział w dziełach dawnych mistrzów fr.: J.Ph. Rameau, F. Couperina, z nowszych — Ch. Gounoda. Opowiadał się za klas. zwięzłością i równowagą formy, zarazem czerpał chętnie z folkloru prowansalskiego (Suite provençale 1936), z lud. muzyki brazylijskiej (Saudades do Brazil na fortepian 1921) i żydowskiej (Sept danses sur des airs palestiniens 1947); ulegał wpływom impresjonizmu, neoklasycyzmu, ekspresjonizmu, także jazzu. Dorobek kompozytorski M. obejmuje: utwory na orkiestrę (12 symfonii 1939–61, Aubade 1960, A Frenchman in New York 1962, Meurtre d’un grand chef d’état, pamięci J. Kennedy’ego, 1963, Odes pour les morts des guerres 1963, Musique pour Prague 1965, Musique pour l’univers claudelien 1968, Suite en sol 1969, Musique pour San Francisco 1971); koncerty (5 fortepianowych, 2 na 2 fortepiany, 3 skrzypcowe, 2 altówkowe, klawesynowy, harfowy, obojowy, klarnetowy, na flet i skrzypce, na marimbę i wibrafon); utwory kameralne (od duetów do oktetu, w tym 18 kwartetów smyczkowych), fortepianowe, skrzypcowe, kantaty (Pacem in terris 1963), pieśni (liczne cykle, m.in. do słów: P. Clandela, P. Ronsarda, A. Gide’a, J. Cocteau i S. Mallarmégo), opery (wyst. w Paryżu: La brebis égarée 1923, Le pauvre matelot 1927, Esther de Carpentras 1938, także Les euménides, Berlin 1963, David, Mediolan 1956, opery kameralne), balety (Byk na dachu, Paryż 1920, Stworzenie świata, tamże 1923), a także muzykę filmową.

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 13:48 Waldemar Kazanecki Noce i Dnie
  • 13:51 Hans Zimmer The Da Vinci Code Orchestra Suite: Part 3 – Chevaliers De Sangreal
  • 14:03 Bruce Channel Hey! Baby
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 297, Sunday, 17 November 2019
  • 1
    John Barry
    Tańczący z wilkami
    The John Dunbar Theme
  • 2
    Alan Silvestri
    Forrest Gump
    Suita
  • 3
    Łukasz Pieprzyk
    Legiony
    Zakończenie
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic