Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

MARTIN FRANK

Martin [martę ] Frank , ur. 15 IX 1890, Genewa, zm. 21 XI 1974, Naarden (pn. Holandia), kompozytor szwajcarski; jeden z klasyków muzyki XX w. Studiował w Genewie u J. Laubera i w Inst. E. Jaques-Dalcroze’a (gdzie później 1928–38 wykładał), także w Zurychu, Rzymie i Paryżu; 1926–36 działał w Genewie jako recenzent muz.; 1933 zał. tamże i prowadził do 1939 (z żoną, Irène Gardian) prywatną szkołę muz.; 1950–57 profesor kompozycji w konserwatorium w Kolonii (jego uczniem był m.in. K. Stockhausen). Początkowo komponował pod wpływem C. Francka, G. Faurégo, C. Debussy’ego i M. Ravela (Kwintet fortepianowy 1919, Pavane couleur du temps na kwartet smyczkowy 1920), później zainteresował się problemami rytmu (Trio sur des mélodies populaires irlandaises na skrzypce, wiolonczelę i fortepian 1925, Rythmes na orkiestrę 1926), a ok. 1930 — techniką dodekafoniczną (Symfonia 1937), formując wtedy swój dojrzały styl (oratorium Le vin herbé na 12 głosów solowych, smyczki i fortepian, oparte na dziejach Tristana i Izoldy, do tekstu Ch.M. Bédiera, cz. 1–3 1938–41); połączył w nim w harmonijną całość różne elementy i tendencje: dodekafonię z impresjonistyczną tonalnością, fr. wrażliwość kolorystyczną ze ścisłą linearną konstrukcją. Inne utwory: na orkiestrę — Du Rhône au Rhin (1939), Ouverture en hommage à Mozart (1958), poemat symfoniczny Inter arma caritas (1963, na stulecie Czerwonego Krzyża), Les quatre éléments (1964), Erasmi monumentum (1969); koncerty: 2 fortepianowe (1934, 1969), skrzypcowy (1951), klawesynowy (1952), wiolonczelowy (1966); Petite symphonie concertante na harfę, klawesyn, fortepian i 2 orkiestry smyczkowe (1945), Ballada na wiolonczelę i małą orkiestrę (1949), Ballada na altówkę, instrumenty dęte, harfę, klawesyn i perkusję (1972), Polyptique na skrzypce i orkiestrę smyczkową (1972); utwory kameralne, fortepianowe, wokalno-instrumentalne, pieśni, opery (Der Sturm, Wiedeń 1956, Monsieur de Pourceaugnac, Genewa 1963), balet. Ważne miejsce w dorobku kompozytorskim M. zajmuje muzyka rel.; mimo silnych tradycji kalwińskich w rodzinie kompozytora, nawiązywał w niej do wartości uniwersalnych, zgodnych także z duchem i liturgią rzymskokatol. (oratoria i kantaty: Cantate sur la Nativité 1929, In terra pax 1944, Golgotha 1948, Psaumes de Genève 1958, Mystère de la Nativité 1959, Pilate 1964, Magnificat 1967, Maria —Triptychon 1968, Requiem 1972, Et la vie l’emporta 1974).

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 13:51 Hans Zimmer The Da Vinci Code Orchestra Suite: Part 3 – Chevaliers De Sangreal
  • 14:03 Bruce Channel Hey! Baby
  • 14:05 Axel F
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 297, Sunday, 17 November 2019
  • 1
    John Barry
    Tańczący z wilkami
    The John Dunbar Theme
  • 2
    Alan Silvestri
    Forrest Gump
    Suita
  • 3
    Łukasz Pieprzyk
    Legiony
    Zakończenie
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic