Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

KILAR WOJCIECH

Kilar Wojciech, ur. 17 VII 1932, Lwów, kompozytor; uczeń B. Woytowicza (kompozycja i fortepian) w PWSM w Katowicach (1955 dyplom z najwyższym odznaczeniem) i w PWSM w Krakowie (1955–58 aspirantura). W 1957 brał udział w Wakacyjnych Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie, 1959–60 kształcił się w Paryżu u N. Boulanger (kompozycja). Jest laureatem wielu nagród, m.in. : Fundacji im. L. Boulanger w Bostonie (1960), nagrody państw. I stopnia (1980), nagrody NSZZ „Solidarność” (1989), Fundacji Jurzykowskiego (1983), Sonderpreis des Kulturpreises Schlesien des Landes Niedersachsen (1996). W swych utworach, wcześnie dojrzałych technicznie i zawsze pełnych ekspresji, wykazywał początkowo wpływ muzyki I. Strawinskiego i B. Bartóka (II Symfonia koncertująca na fortepian i orkiestrę 1956, Oda Béla Bartók in memoriam na skrzypce, instrumenty blaszane i perkusję 1957, Koncert na 2 fortepiany i perkusję 1958), następnie muzyki A. Weberna, P. Bouleza czy typowego dla muzyki pol. lat 60. sonoryzmu (Générique na orkiestrę 1963, Diphtongos na chór i orkiestrę 1964, Springfield Sonnet na orkiestrę 1965, Solenne dla 67 wykonawców 1967, Training 68 na 4 instrumenty 1968, Upstairs-Downstairs na orkiestrę i chór sopranów 1971), także jazzu (Herbsttag na sopran i kwartet smyczkowy 1960, Riff 62 na fortepian solo, instrumenty dęte, 2 grupy instrumentów perkusyjnych i smyczki 1962). Około 1971 dokonał zwrotu w kierunku swoistego neoprymitywizmu i neofolkloryzmu (Przygrywka i kolęda na 4 oboje i orkiestrę smyczkową 1972, a zwłaszcza popularny Krzesany na orkiestrę 1974). W późniejszych kompozycjach sięga często po tematy rel. (Bogurodzica na chór i orkiestrę 1975, Angelus na sopran, chór i orkiestrę 1984, Missa pro pace 2001), nawiązuje do muzyki góralskiej (poemat symfoniczny Kościelec 1909 1976, Siwa mgła na baryton i orkiestrę 1979, Orawa na 15 instrumenów smyczkowych 1986). Inne kompozycje: Mała uwertura (1955), I Symfonia na orkiestrę smyczkową (1955), balet Maska czerwonego (1960–61, wg E.A. Poego), Exodus na sopran, chór i wielką orkiestrę symfoniczną (1981), Victoria na chór i orkiestrę (1983), Preludium na smyczki (1988), Koncert fortepianowy (1997). K. jest też wybitnym twórcą muzyki film., stworzył ilustracje muz. do ponad 100 filmów, m.in. : K. Kutza (Sól ziemi czarnej 1969, Perła w koronie 1971, Śmierć jak kromka chleba 1994), R. Polańskiego (Pianista 2001), A. Wajdy (Ziemia obiecana 1974, Pan Tadeusz 1999, Zemsta 2002), K. Zanussiego (Struktura kryształu 1969, Iluminacja 1973, Barwy ochronne 1976), F. Coppoli (Drakula 1992, Oscar za muzykę), R. Polańskiego (Pianista 2003, Cezar za muzykę).

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 09:36 Alexandre Desplat The Candidate
  • 09:42 Piotr Czajkowski Nutcracker (March)
  • 09:44 Vladimir Cosma Le Jaguar
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 286, Sunday, 23 June 2019
  • 1
    Daniel Bloom / Leszek...
    Słodki koniec dnia
    Poetessa
  • 2
    Elton John
    Król lew
    Can You Feel The Love Tonight
  • 3
    Lady Gaga / Bradley Cooper
    Narodziny gwiazdy
    Shallow
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic