Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

BLACK ANGELS

Crumb George, Black Angels , kompozycja instrumentalna G. Crumba na kwartet smyczkowy grający ze wzmocnieniem elektrycznym, powstały na zamówienie Uniw. Michigan; jego pierwszymi wykonawcami byli członkowie Kwartetu Stanleya. Na partyturze widnieje napis: «ukończono w piątek, trzynastego marca 1970 (in tempore belli)» [trwała wtedy wojna w Wietnamie]” (książka programowa Warszawskiej Jesieni 1990). Obszernym komentarzem opatrzył ją sam kompozytor: Czarne anioły (Trzynaście obrazów z krainy mroku) są rodzajem przypowieści na temat naszego znękanego współczesnego świata. Dlatego też liczne quasi-programowe aluzje w utworze tym mają znaczenie symboliczne, choć zasadnicza opozycja Bóg — Diabeł wskazuje na coś więcej niż czysto metafizyczną rzeczywistość. Wizerunek «czarnego anioła» był zazwyczaj konwencjonalnym środkiem używanym przez dawnych malarzy jako symbol anioła upadłego. Strukturę Czarnych aniołów stanowi potężna, łukowa konstrukcja wsparta na trzech Trenach . W utworze tym starałem się zobrazować wędrówkę duszy. Trzy stadia tej wędrówki to Odejście (utrata łaski), Nieobecność (unicestwienie duchowe) i Powrót (odkupienie). Numerologiczny symbolizm Czarnych aniołów nie jest zapewne od razu uchwytny dla ucha, znajduje jednak wierne odbicie w strukturze muzycznej. Te «magiczne» związki są różnie wyrażane, np. przez długość frazy, grupowanie pojedynczych tonów, czasy trwania, powtórzenia itd. Ważny jest w utworze element wysokości dźwięku — opadające e, a i dis symbolizują liczby 7–13. W niektórych miejscach partytury występuje rodzaj rytualnego odliczania w różnych językach — niemieckim, francuskim, rosyjskim, węgierskim, japońskim i suahili. Czarne anioły zawierają kilka aluzji do muzyki tonalnej — cytat z Schubertowskiego kwartetu Śmierć i dziewczyna (w Pavana Lachrymae ), a także jego ledwie słyszalne echo pod koniec utworu; oryginalna Sarabanda, syntetyczna pod względem stylu; stale utrzymująca się tonacja B-dur w Muzyce boskiej ; kilkakrotne nawiązania do łacińskiej sekwencji Dies irae . Utwór obfituje w konwencjonalną symbolikę muzyczną taką, jak «diabolus in musica» (interwał trytonu) i «trillo di diavolo» («diabelski tryl» według Tartiniego). Wzmocnienie instrumentów smyczkowych w Czarnych aniołach ma na celu stworzenie wysoce surrealistycznego efektu. Surrealizm ten potęgowany jest przez użycie środków raczej niecodziennych w grze na instrumentach smyczkowych. Są to np. nuty pedałowe (intensywne w swej ohydzie dźwięki Muzyki diabelskiej ), smyczkowanie z «odwrotnej» strony strun (dla uzyskania efektu brzmienia zespołu wiol), wykonywanie trylów palcami w naparstkach. Wykonawcy używają także instrumentów takich, jak marakasy, tam-tamy, kryształowe kieliszki strojone za pomocą wody, na których gra się smyczkiem, wydobywając efekt «harmoniki szklanej» (w Muzyce boskiej ).

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 21:21 Lang Lang, Wolfgang Amadeusz Mozart Piano Concerto No. 17 in G major (1)
  • 21:35 James Horner Listen To The Wind
  • 21:41 Vangelis Opera Sauvage / L'Enfant
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 286, Sunday, 23 June 2019
  • 1
    Daniel Bloom / Leszek...
    Słodki koniec dnia
    Poetessa
  • 2
    Elton John
    Król lew
    Can You Feel The Love Tonight
  • 3
    Lady Gaga / Bradley Cooper
    Narodziny gwiazdy
    Shallow
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2019 RMF Classic