Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

BARWA DŹWIĘKU

barwa dźwięku, timbre, subiektywna cecha dźwięku odczuwana słuchem i odróżniająca od siebie dźwięki o tej samej głośności i wysokości (wytwarzane przez różne źródła, np.: instrumenty muzyczne, głosy ludzi, ptaków i zwierząt, hałasy maszyn), zależna głównie od składu widmowego danego dźwięku, ale także od jego dynamiki (zmienności w czasie transjentów narastania czy zanikania dźwięku). Barwa dźwięku zawierającego silne tony harmoniczne jest wyrazista (ostra); w przypadku małej ilości tonów harmonicznych dźwięk jest bezbarwny, głuchy; o barwie dźwięku decydują wzajemne stosunki amplitud poszczególnych tonów składowych ( alikwotów), ich rozkład w widmie (np. gdy pierwszy ton harmoniczny — pierwszy alikwot — jest silny, barwa dźwięku jest pełna, gdy słaby, bardziej ostra), a także struktura widma, zwłaszcza występowanie formantów (obszarów rezonansowych) — stąd w akustyce muzycznej rozróżnia się barwy dźwięku alikwotowe (gdy tony składowe mają równomierny rozkład w widmie) i formantowe (gdy pewne grupy tonów składowych w widmie są wzmocnione); barwa dźwięku, która narasta w czasie, bardzo różni się od barwy dźwięku, która zanika w czasie, mimo że widmo w obu przypadkach może być podobne. W muzyce kształtowanie barwy dźwięku w utworze dokonuje się przez odpowiednią instrumentację i artykulację, co wpływa na kolorystykę utworu. Zobacz też dźwięk.

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 22:54 Hans Zimmer Ichi-Ni-San
  • 23:00 Antonin Dvorak VII Symfonia (3)
  • 23:07 Vittorio Monti Czardasz
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 303, Sunday, 19 January 2020
  • 1
    Michał Lorenc
    Psy
    Kołysanka
  • 2
    Krzysztof Zalewski
    Kurier
    Kurier
  • 3
    Michał Lorenc
    Bandyta
    Taniec Eleny
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2020 RMF Classic