RMF Classic

Jako partner jubileuszu Chopin 2010 i na zlecenie Biura Obchodów firma Villeroy & Boch przygotowała limitowaną edycję NewWave Caffe - swojej najpopularniejszej i najbardziej rozpoznawalnej serii zastawy.

Jako partner jubileuszu Chopin 2010 i na zlecenie Biura Obchodów firma Villeroy & Boch przygotowała limitowaną edycję NewWave Caffe - swojej najpopularniejszej i najbardziej rozpoznawalnej serii zastawy. Kubek ozdobiony jest wizerunkiem Chopina w barwach narodowych, zaprojektowanym przez znanego grafika Andrzeja Pągowskiego. Tylko niewielka partia tej ekskluzywnej serii znajduje się w sprzedaży - naczynia można nabyć za pośrednictwem strony internetowej.

HISTORIA FIRMY VILLEROY & BOCH

Firma Villeroy & Boch zajmuje się produkcją wyrobów ceramicznych od ponad 250 lat.

Początki jej istnienia sięgają roku 1748, kiedy to w małej miejscowości Audun-le-Tiche (obecnie wschodnia Francja) François Boch (cieszący się uznaniem i szacunkiem producent kul armatnich) założył małą pracownię garncarską. Dzięki wysokiej jakości (skład masy ceramicznej i metody wypalania były objęte ścisłą tajemnicą, a ich właściwości udoskonalane na drodze eksperymentalnej), ale również przedsiębiorczym umiejętnościom właściciela wyroby te szybko znalazły nabywców poza rynkiem lokalnym; regularnie dostarczano je do Luksemburga, który wówczas należał do austriackich Niderlandów. Wcześniej wyroby ceramiczne sprowadzano z Chin i Japonii. "Białe złoto", jak je wtedy nazywano, ze względu na wysokie koszty transportu było produktem bardzo drogim, wyłącznie na stoły arystokratyczne i królewskie.

W 1767 roku synowie François Bocha: Jean-François, Dominique i Pierre-Joseph dzięki poparciu austriackiej cesarzowej Marii Teresy założyli w Septofontaines niedaleko Luksemburga fabrykę fajansu, która do dziś nazywana jest Manufacture Imperiale et Royale. W przeciągu kilku kolejnych lat wynaleziono w niej energooszczędny piec do wypalania - zamiast drewna jako materiału opałowego zaczęto używać węgla, wdrożono wczesnoindustrialną produkcję seryjną, sukcesywnie udoskonalano masę ceramiczną oraz zakupiono w Brukseli magazyn, aby ułatwić dostawy do północnej części austriackich Niderlandów (obecnie Królestwo Belgii).
Prawie 90 lat później, w 1836 roku, aspekty ekonomiczne doprowadziły do połączenia oddalonych od siebie o mniej niż 50 km fabryk fajansu Bocha z fabryką fajansu w Wallerfangen, należącą do Nicolasa Villeroya. Doświadczenie w produkcji wyrobów ceramicznych zdobywał on we Frauenbergu niedaleko Lorraine, wykorzystując wiedzę specjalistów z Anglii; ówcześnie przemysł ceramiczny był tam na znacznie wyższym poziomie. W konsekwencji w 1852 roku rozpoczęto produkcję najbardziej szlachetnej odmiany porcelany - bone china, pochodzącej właśnie z Wysp Brytyjskich. W 1842 roku Eugen, syn Jean-François Bocha, poślubił wnuczkę Nicolasa Villeroya. Fakt ten spowodował znaczne umocnienie i przypieczętowanie aliansu obydwu rodzin.

W 1792 roku Dominique i Jean-François Boch założyli w Eich niedaleko Luksemburga sierociniec; tym samym zapoczątkowali wieloletnią działalność filantropijną firmy, która trwa do dziś.

W roku 1809 Jean-François nabył w Mettlach nad rzeką Saarą barokowy budynek opactwa benedyktyńskiego, zlaicyzowanego ok. 1795 roku przez Napoleona Bonaparte. Założono tu trzecią już fabrykę naczyń ceramicznych. Wskutek ekstensywnej modernizacji i nowatorskiego sposobu wypalania fabryka zaczęła osiągać ogromne sukcesy. Maszyny zaprojektowane przez Jean-François Bocha ustanowiły techniczne standardy na wiele dekad. Do dnia dzisiejszego w budynku byłego opactwa benedyktyńskiego znajduje się główna siedziba władz firmy Villeroy & Boch.

W roku 1812 Pierre-Joseph Boch założył socjalną instytucję, nazwaną imieniem patrona garncarzy "Antonius Guild", jako podziękowanie dla wolontariuszy, którzy pomagali przy odbudowie zburzonej podczas Rewolucji Francuskiej fabryki w Septofontaines. Stowarzyszenie to wspierało finansowo pracowników fabryki w czasie chorób oraz zajmowało się wypłacaniem emerytur. Nicolas Villeroy, ówczesny konkurent, zainspirowany tą inicjatywą założył 5 lat później identyczną organizację dla pracowników fabryki w Wallerfangen. Warto dodać, iż instytucja "Antonius Guild" była podstawą dla utworzonego 70 lat później przez Bismarcka systemu opieki socjalnej.

W 1821 roku Jean-François Boch postanowił ułatwić pracę kreacyjną swoim projektantom i rozpoczął w Mettlach tworzenie kolekcji produktów ceramicznych, zarówno historycznych, jak i współczesnych (obecnie Museum of Ceramics Mettlach), pochodzących głównie z Centralnej Europy i terenów Morza Śródziemnego. Pod koniec XIX wieku była ona najlepszą prywatną kolekcją w Niemczech.

W 1838 roku Nicolas Villeroy, jego syn Charles-Ambroise i wnuk Nicolas-Addolphe de Galhau założyli "The Poor Association of the Community of Wallerfangen" (obecnie "Sophia Foundation"), wpierającą nie tylko pracowników fabryki, ale całą społeczność miasteczka. Organizacja pomagała w budowie domów, kościołów, szpitali, parków oraz budynków użyteczności publicznej.

W 1857 roku z kolei Eugen Boch zbudował szpital dla pracowników fabryki w Mettlach i ich rodzin; potem przedszkole, szkołę szycia, szkołę gotowania i dom starców. W latach 1870-72 założył szkołę rysunku, aby rozwijać umiejętności pracowników zajmujących się projektowaniem.

W wieku XX nie zaniechano działalności filantropijnej. Villeroy & Boch regularnie wspierał finansowo domy dziecka. Ponadto objął patronatem koncerty muzyki klasycznej, organizowane - dzięki doskonałej akustyce - w budynku opactwa w Mettlach. W 1982 roku zbudowała ponadto video-teatr "Keravision", który dzięki nowoczesnej aparaturze elektronicznej daje co roku możliwość poznania tradycji, historii, procesów produkcyjnych oraz wyrobów firmy przeszło 100 000 zwiedzającym.

W połowie XIX wieku firma rozpoczęła produkcję płytek ceramicznych, a na początku XX ceramiki sanitarnej.

Mimo że dwie Wojny Światowe doprowadziły firmę Villeroy & Boch niemalże do ruiny, to jednak dzięki doskonałym umiejętnościom menedżerskim, tradycji i lojalności pracowników sukcesywnie się umacniała i rozwijała.

Z biegiem lat rozszerzono asortyment o produkty wykonane z kryształu, sztućce, obrusy i upominki. W tym celu już 1843 roku Villeroy & Boch wybudował fabrykę The Cristallerie w Wadgassen.

Ogromny sukces odniesiono ponadto dzięki nowej linii serwisów obiadowych, zaprojektowanych w 1987 roku przez córkę sławnego malarza Palomę Picasso, która także stworzyła nową kolekcję sztućców i kryształów.

Na początki lat 80. firma Villeroy & Boch musiała dostosować się do nowych warunków rynkowych. Dokonano wyraźnego podziału jej wyrobów na trzy grupy: ceramika stołowa, ceramika sanitarna i płytki. W 1990 roku firma zadebiutowała na giełdzie.

W chwili obecnej Villeroy & Boch jest firmą o typowo europejskim charakterze z ponad 250-letnią historią. Jednocześnie światowym koncernem i nowoczesną spółką akcyjną, aktywną na całym świecie, cieszącą się międzynarodowym uznaniem i prestiżem, z niesamowitym potencjałem kreacyjnym i innowacyjnym.