RMF Classic

Muzyka: Gaetano Donizetti
Libretto: Felice Romani
Premiera: Mediolan

Opera w dwóch aktach. Akcja rozgrywa się we Włoszech, około 1815 roku. Akt I Ubogi wieśniak Nemorino kocha bez wzajemności Adinę. Przed wiejską gospodą, wraz z przyjaciółkami Adina czyta legendę o Tristanie i Izoldzie. „Jaka szkoda” - mówi – „że dziś już nie ma czarodziejskich napojów”. We wsi pojawiają się żołnierze pod dowództwem sierżanta Belcore. Śmiały i bezceremonialny wojak zaleca się do Adiny, proponując nawet małżeństwo. Dziewczyna, choć nie daje odpowiedzi, traktuje sierżanta przychylnie, co doprowadza Nemorina do rozpaczy. Tymczasem do wsi przybywa stary wędrowny znachor, Dulcamara. Nemorino prosi go o napój miłosny. Sprytny szarlatan w lot chwyta sposobność łatwego zarobku i za wysoką cenę sprzedaje butelkę zwykłego, mocnego wina. Nemorino wypija zawartość butelki, po czym wpada w świetny humor. Widzi świat w różowych kolorach i nie zwraca uwagi na Adinę. Dziewczyna, której właściwie Nemorino nie był obojętny, podejrzewa, że młodzieniec przestał ją kochać. Chcąc zrobić mu przykrość, przyjmuje matrymonialną propozycję sierżanta Belcore i zapowiada rychły ślub. Akt II Sierżant Belcore otrzymuje polecenie natychmiastowego wymarszu z wioski. Wobec tego ślub z Adiną musi się odbyć jeszcze tego samego dnia. Dulcamara radzi zrozpaczonemu Nemorinowi wypić jeszcze jedną butelkę cudownego napoju. Nemorino jednak nie ma już pieniędzy na kupno kosztownego specyfiku. Udaje się więc do sierżanta Belcore, zgłaszając chęć zaciągnięcia się do jego oddziału. Belcore nie domyśla się przyczyny decyzji Nemorina. Przyjmuje chętnie rekruta i wypłaca mu zaliczkę na żołd. Tymczasem do wsi przychodzi wiadomość o śmierci bogatego wuja Nemorina, który zapisał młodzieńcowi cały swój majątek. Nemorino staje się teraz pożądanym kandydatem na męża, toteż wszystkie dziewczęta okazują mu swe względy. Naiwny chłopak, nie wiedząc jeszcze o swym nagłym bogactwie, przypisuje owo niespodziewane powodzenie cudownym właściwościom miłosnego napoju. Równocześnie nie przestaje myśleć o ukochanej Adinie. Zaloty wiejskich dziewcząt drażnią Adinę i budzą zazdrość w jej sercu. Gdy dowiaduje się, że Nemorino z miłości do niej zaciągnął się do wojska, nie ukrywa dłużej swego uczucia i zrywa zaręczyny z Belcorem. Na całej historii najlepiej wychodzi stary Dulcamara, gdyż wszyscy mieszkańcy wioski tłoczą się do jego straganu, wierząc w potęgę „miłosnego napoju”. (Streszczenie libretta według "Przewodnika operowego" J. Kańskiego)