RMF Classic

Muzyka: Giuseppe Verdi
Libretto: Salvatore Cammarano
Premiera: Neapol

Opera w trzech aktach. Akcja rozgrywa się w Tyrolu, w XVII wieku. Akt I Odsłona 1 Przed domem Millera gromadzą się wieśniacy, by złożyć urodzinowe życzenia jego córce, Luizie. Luiza przedstawia ojcu swojego ukochanego Carla, lecz Miller nie wydaje się być zachwycony... Wszyscy podążają do kościoła, tymczasem zarządzający domem Millera i odrzucony przez Luizę Wurm oznajmia swemu chlebodawcy, że Carlo to w rzeczywistości Rudolf, syn hrabiego Waltera. Odsłona 2 Wurm donosi hrabiemu Walterowi o miłości Rudolfa do Luizy, wiedząc, że hrabia planuje małżeństwo syna z księżną Fryderyką von Ostheim. Hrabia wpada w gniew. Odsłona 3 Miller powiadamia swą córkę, że jej ukochany jest synem Waltera i ma niebawem poślubić bogatą arystokratkę. Rudolfowi udaje się co prawda przekonać Millera o dobrych zamiarach wobec Luizy, ale rozgniewany hrabia każe aresztować Millera. Akt II Odsłona 1 Wurm oświadcza Luizie, że jedyną szansą uratowania jej ojca jest napisanie listu, w którym wyprze się miłości do Rudolfa i napisze, że kocha tylko jego - Wurma. Odsłona 2 Stary hrabia rozmawia z Wurmem - dawno temu obaj skrycie zamordowali poprzedniego właściciela pałacu, aby hrabia mógł go odziedziczyć. Teraz Walter oznajmia Wurmowi, że Rudolf zna ich tajemnicę... Odsłona 3 List z wymuszonym wyznaniem Luizy trafia do rąk Rudolfa, który wyzywa Wurma na pojedynek. W pojedynku Wurm odnosi ranę. Hrabia, udając żal z powodu swej poprzedniej porywczości oświadcza, że udzieli zgody na małżeństwo Rudolfa z Luizą. Przekonany o niewierności ukochanej, Rudolf odrzuca jednak tę propozycję i godzi się poślubić księżną. Akt III Kiedy powraca Miller, razem z Luizą postanawiają opuścić swój dom. Przed wyjazdem odwiedza ich jednak Rudolf i wlewa truciznę do stojącej na stole szklanki. Zakochani wypijają zatruty napój. Przed przybyciem hrabiego i Wurma zdążą jeszcze tylko wyjaśnić sobie fatalne nieporozumienie, a szpada Rudolfa dosięgnie serca zarządcy... (Streszczenie libretta według "Przewodnika operowego" J. Kańskiego)