RMF Classic

Muzyka: Richard Wagner
Libretto: Richard Wagner
Premiera: Weimar

Opera w trzech aktach. Akcja rozgrywa się w dzisiejszej Antwerpii, w pierwszej połowie X wieku. Akt I Do Brabancji przybył król Henryk Ptasznik, aby zebrać drużynę na wyprawę przeciw Węgrom. Zgodnie ze zwyczajem zasiadł pod dębem i sprawuje sądy. Hrabia Telramund oskarża księżniczkę Elzę o to, że w dążeniu do objęcia władzy zamordowała własnego brata, Gotfryda. W odpowiedzi na zarzuty Elza opowiada dziwny sen. Widziała w nim rycerza w srebrnej zbroi, który przybył walczyć w imię jej niewinności. Telramund wyzywa na pojedynek każdego, kto chciałby wystąpić w obronie czci Elzy. Wtedy na horyzoncie pojawia się łódź, którą ciągnie biały łabędź. W podpływającej do brzegu łodzi stoi rycerz w srebrnej zbroi. Przyjmuje wyzwanie, stawia jednak warunek – jeżeli zwycięży, Elza pojmie go za męża, nie pytając o imię. Księżniczka zgadza się. Po krótkim starciu hrabia Telramund pada ranny na ziemię. Za fałszywe oskarżenia zostaje skazany na wygnanie z kraju, natomiast tajemniczy rycerz zostaje obwołany księciem. Akt II Na zamku trwa uczta zaręczynowa, ale Ortruda, żona wygnanego Telramunda, nie rezygnuje z walki. Wkrada się podstępnie w łaski Elzy i namawia ją do poznania imienia zwycięzcy. Kiedy Elza i jej narzeczony udają się do świątyni, Ortruda i Telramund oskarżają rycerza o kontakt z mocami piekielnymi. Zostają jednak usunięci na rozkaz króla. Akt III Odsłona 1 Po uroczystościach weselnych małżonkowie zostają sami w komnacie. Elza pragnie poznać imię męża, ale ten przypomina jej złożoną przysięgę. Nagle do komnaty wpada hrabia Telramund i zamierza się mieczem na księcia. Po krótkiej walce Telramund pada martwy. Odsłona 2 Król Henryk znowu sprawuje sądy pod starym dębem. Książę oskarża martwego już Telramunda o skrytobójczy zamach, a Elzę o niedotrzymanie przysięgi. Opowiada o swoim pochodzeniu – nazywa się Lohengrin i jest synem Parsifala, jednego z rycerzy świętego Graala. Gdyby Elza nie złamała obietnicy, mógłby przywrócić Brabancji prawowitego władcę – Gotfryda. Niestety, teraz musi odejść do zamku Graala. Ortruda triumfuje, ponieważ to ona zaczarowała brata Elzy w łabędzia. Wtem łabędź znika, a z wody wynurza się odczarowany Gotfryd. W miejscu łabędzia pojawia się biały gołąb, który chwyta wstęgi łodzi i uwozi Lohengrina. Zrozpaczona Elza umiera na rękach brata. (Streszczenie libretta według "Przewodnika operowego" J. Kańskiego)