2010-07-27 00:00:00

Chopin, jego życie i muzyka V

„Efekt Chopina”

Scenariusz: Łukasz Bluszcz
Reżyseria: Krzysztof Dzięciołowski
Wykonawcy: Marita Albán Juárez, Leszek Możdżer, Kevin Kenner,
Anna Maria Jopek i inni
Produkcja: Vision House 2010

Lang Lang gra Koncert f-moll Fryderyka Chopina
Produkcja: TVP 2010

Marita Albán Juárez, polsko-peruwiańska badaczka muzyki z Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina, wyrusza w podróż mającą na celu spotkanie ludzi, na których życie wpłynęła w jakiś sposób twórczość wielkiego Polaka.  Odwiedza Polskę i Francję – a więc kraje bezpośrednio związane z osobą wybitnego kompozytora – oraz Japonię, miejsce wyjątkowe na chopinowskiej mapie świata. Wnioski z tej podróży płyną arcyciekawe. Wynika z niej bowiem, że współczesnym centrum chopinowskiego świata nie jest Warszawa czy Paryż, ale właśnie stolica Kraju Kwitnącej Wiśni. Część filmu zrealizowana w Tokio pokazuje, że Japonia może się szczycić nie tylko światowej sławy pianistami, perfekcyjnie zorganizowanym systemem szkolnictwa muzycznego i wysokim poziomem techniki – oprócz tego jest także kolebką coraz to młodszych generacji ludzi, którym muzyka Chopina jest znana, bliska, a nierzadko jej granie staje się ich sposobem na życie. Najważniejsza wydaje się jednak świadomość takiego, a nie innego wyboru. Dziewięcioletnia Ruriko, zapytana przez narratorkę, dlaczego gra na fortepianie, rozbrajająco odpowiada: „dlatego, że robi mi się wtedy jakoś przyjemnie”. O przepaści dzielącej Japonię od reszty świata w dziedzinie twórczego wykorzystania dziedzictwa Chopina niech zaświadczy spotkanie narratorki z Hiroya Hatsushiba, twórcą gry komputerowej „Eternal Sonata”. Na tym tle Francja wypada bardzo źle. Paryż, jedno z ukochanych miast Chopina, jawi się jako martwe muzeum kamiennych tablic. Jeśli już ktoś zajmuje się tam Chopinem, jest to amerykański pianista Kevin Kenner, udzielający lekcji japońskiemu – a jakże! – studentowi. Młody Paryżanin, Jerome Caron, biorący udział w projekcie „Inspired by Chopin” przyznaje, że nie znał Chopina w ogóle. Płyty pożyczył od ojca, który ostrzegł go – powielając stereotyp – że to muzyka bardzo depresyjna. A jak na tym tle wypada Polska, kraj rodzinny Fryderyka Chopina? Odpowiedź na to pytanie znajdą Państwo w filmie Krzysztofa Dzięciołowskiego.