2010-07-08 19:30:00

René Magritte — Dzień i noc

„René Magritte – Dzień i noc” („Le Jour et la Nuit”)

Reżyseria: Henri de Gerlache
Produkcja: Alizee Productions 2009

„Zawsze marzyłem o tym, żeby zebrać w całość wszystkie składniki tajemnicy. Cóż to za radość dla aktora – móc zagrać postać René Magritte’a , spróbować zgłębić w swoim umyśle tajemnicę tego artysty” – tymi słowami zwraca się do widzów narrator. Nienazwany aktor rusza śladami słynnego belgijskiego malarza, by na potrzeby nowej roli poznać swojego bohatera. Widz natychmiast przyjmuje perspektywę narratora i odtąd przez godzinę będzie mu wiernie towarzyszył w poszukiwaniu prawdy o Magricie. Ten niebanalny pomysł reżysera Henri Gerlacha sprawia, że prawdziwym i jedynym bohaterem filmu staje się René Magritte. Rozmowy ze współpracownikami i znawcami twórczości malarza, zdjęcia z rodzinnego albumu oraz wizyty w miejscach związanych z jego osobą dopełniają opowiadaną przez twórców historię. Najciekawsze w filmie są jednak niewątpliwie obrazy, nierzadko wkomponowane w rzeczywisty krajobraz, który przedstawiają. Ten prosty zabieg pozwala na uchwycenie niepowtarzalnego stylu, jaki charakteryzował malarstwo Magritte’a. Na deser widz otrzymuje krótkie żartobliwe filmiki, które Magritte, wielki miłośnik kina, kręcił ze swoimi przyjaciółmi. Jaki zatem obraz artysty i człowieka wyłania się z tej wielowątkowej opowieści? Na pewno tajemniczy i fascynujący, jak jedno z charakterystycznych płócien Magritte’a: przedstawia ono mężczyznę w meloniku, odwróconego tyłem do widza. W tle widać zarysowany w półmroku horyzont. Nad głową mężczyzny błyszczy cienki sierp księżyca. Można tu zaobserwować większość wyróżników tego malarstwa: statyczność, stonowaną kolorystykę (choć Magritte miał też pod tym względem bardziej burzliwy okres), urzekającą prostotę i świetną kompozycję.