2010-07-06 19:30:00

Chopin, jego życie i muzyka II

„Preludium sławy”

Reżyseria: Jadwiga Skawińska
Muzyka: Fryderyk Chopin, Norbert Mateusz Kuźnik
Zdjęcia: Andrzej Barszczyński
Produkcja: TVP 1994

Film o początkach sławy Fryderyka Chopina, poświęcony jego zainteresowaniom instrumentami muzycznymi: organom i fortepianom oraz pierwszym koncertom na tych instrumentach, które przyniosły mu sławę. Są to mało znane szczegóły z biografii Chopina, mieszkającego w Warszawie do 20. roku życia – dowiadujemy się o nich z listów pisanych przez niego do rodziców i przyjaciół, szczególnie do Jana Białobłockiego oraz z notatek prasowych w Kurierze Warszawskim, wplecionych w krajobraz dzisiejszej Warszawy. Transkrypcją utworów Fryderyka Chopina, wykonaniem ich na organach wraz z kompozycją własną do opracowania muzycznego filmu zajął się Norbert Mateusz Kuźnik. Korespondencję Chopina interpretuje Krzysztof Kolberger.

 

„Romantyzm wygnańców”
Scenariusz i reżyseria: Maria Sartowa
Muzyka: Fryderyk Chopin
Zdjęcia: Mieczysław Chudzik, Tomasz Chudzik, Antonin Creton
Wykonawcy: Marc Laforet i Ewa Osińska – fortepian, Maria Sartowa
i Joanna Woś – śpiew
Produkcja: TVP, Senso Films Muzzik (Francja) 1999

Film ukazuje prywatne życie kompozytora na tle losów polskiej emigracji polistopadowej w Paryżu. W okresie powstania Fryderyk Chopin przebywał poza ojczyzną i jego pierwszy kontakt z emigrantami nastąpił jesienią 1831 roku. W stolicy Francji nawiązał kontakt z grupą skupioną wokół księcia Adama Czartoryskiego i Hotelu Lambert. Jego koncertów słuchali tam wielcy romantycy, m.in. Mickiewicz, Słowacki i Krasiński, jak też Balzak, Delacroix oraz George Sand.
Wątek znajomości Chopina z Mickiewiczem pokazuje kontrast dwóch wybitnych osobowości: porywczego, trochę egzaltowanego poety oraz kompozytora, który dobrze odnajdował się w salonach paryskiej arystokracji. Łączyło ich jednak wiele: wybitne zdolności, podziw środowiska, adoracja ze strony kobiet oraz brak szczęścia w miłości. W drugiej połowie lat 40. XIX wieku kompozytor z trudem odnajdował się w Paryżu ogarniętym ideami Wiosny Ludów. Pogłębiała się jego choroba. W 1848 roku zdecydował się na ostatni w życiu wyjazd do Anglii. Po powrocie zmarł w Paryżu w mieszkaniu przy placu Vendôme. Film powstał w oparciu o liczne materiały ikonograficzne, archiwalia i teksty źródłowe.