Ochman Wiesław, ur. 6 II 1937, Warszawa, śpiewak (tenor liryczny); uznawany za największego tenora pol. od czasu J. Kiepury; z wykształcenia inżynier (1960 ukończył AGH w Krakowie); podczas studiów uczył się śpiewu u G. Serafina, M. Szłapak i S. Nadgryzowskiego; debiutował 1960 w Operze Śląskiej w Bytomiu (jako Edgar w Łucji z Lammermooru G. Donizettiego), 1963–64 śpiewał w operze w Krakowie, od 1964 jest solistą Teatru Wielkiego w Warszawie; jednocześnie występuje na gł. scenach i estradach świata, m.in. : od 1966 w niem. i austr. teatrach operowych (Berlin, Hamburg, Wiedeń), od 1968 na festiwalach w Glyndebourne (Leński w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego), od 1973 na festiwalach w Salzburgu (Narraboth w Salome R. Straussa, pod dyrekcją H. von Karajana), od 1975 w Metropolitan Opera w Nowym Jorku (Arrigo w Nieszporach sycylijskich G. Verdiego), od 1980 w La Scali w Mediolanie (książę Golicyn w Chowańszczyźnie M. Musorgskiego); wykonuje także repertuar oratoryjny (wziął udział w prawykonaniu Dies Irae K. Pendereckiego), pieśniowy (m.in. pieśni kompozytorów pol.), również popularny; łączy doskonałe warunki głosowe z talentem aktorskim; jego śpiew charakteryzuje się kulturą i wierną tekstowi dzieła interpretacją; zajmuje się też kolekcjonowaniem dzieł malarstwa pol. i amatorsko malarstwem.