HARMONIA RĘCZNA
harmonia ręczna, harmonia, dęty instrument muz. z grupy idiofonów języczkowych (› idiofony); składa się z miecha, 2 przegród ze stroikami-języczkami oraz 2 klawiatur, najczęściej guzikowych — prawa służy do grania melodii, lewa do akompaniamentu; ruch powietrza wywołany przez rozciąganie i ściskanie miecha wprowadza w drgania języczki; pierwszy instrument tego typu zbudowano po 1820; odmianą h.r. jest harmonia pedałowa (powietrze jest w niej tłoczone miechami nożnymi). Zobacz też akordeon.
Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN
WSZYSTKIE MIASTA