Albinoni Tomaso, ur. 8 VI 1671, Wenecja, zm. 17 I 1750, tamże, kompozytor włoski. Pochodził z zamożnej rodziny, co zapewniło mu status niezależnego artysty; z rodzinnego miasta wyjeżdżał sporadycznie: 1703 do Florencji, gdzie wystawił operę Griselda, 1722 do Monachium (z okazji ślubu elektora Karola Alberta wystawiono tam operę I veri amici i widowisko turniejowe Trionfo d’amore z jego muzyką). Z ok. 50 oper A., gł. o tematyce mitol., poza librettami zachowały się tylko: Radamisto (1701) oraz arie z L’inganno innocente (1701) i Il tiranno (1710); twórczość instrumentalna (częściowo wydana w Wenecji i Amsterdamie jeszcze za życia kompozytora) pozwala zaliczyć A. do przedstawicieli późnej szkoły weneckiej; duże znaczenie mają jego koncerty (na obój, na trąbkę), wzorowane na 3-częściowej uwerturze wł., jedne z pierwszych w historii muzyki; inne utwory: sonaty triowe, sonaty skrzypcowe (da chiesa), suity, sinfonie, arie, kantaty; muzykę A. cenił wysoko J.S. Bach, który wykorzystał kilka jego tematów (z sonat op. 1) w swych fugach klawesynowych A-dur i h-moll ; słynne Adagio na instrumenty smyczkowe i organy jest opracowaniem autorstwa R. Giazotto (1910).