Verdi Giuseppe, Aida , opera G. Verdiego, po raz pierwszy wystawiona 1871. W 1869 kedyw Egiptu, Izmaił Pasza, zamówił u kompozytora operę, która miała uświetnić uroczystości otwarcia kanału. Nie był to pomyślny okres ani w życiu Verdiego (dwa lata wcześniej kompozytor stracił dwie bliskie osoby: ojca i teścia, który bardzo mu pomógł w początkach jego kariery), ani w historii Europy (1870–71 toczyła się wojna prusko-fr.). Napisanie libretta powierzono wł. pisarzowi i poecie, A. Ghislanzoniemu, wprawionemu w tym gatunku (opracował w sumie ponad 80 librett operowych) i mającemu gruntowne przygotowanie muz. (występował jako śpiewak). Z powodu oblężenia Paryża, gdzie były złożone dekoracje do opery, prapremiera Aidy, zaplanowana w Kairze na I 1871, musiała ulec przesunięciu. Odbyła się dopiero 24 XII. Zakończyła się wielkim sukcesem i odtąd opera święci same triumfy. Rzecz dzieje się w staroż. Egipcie. Młody wódz egipski, Radames, kocha potajemnie etiopską niewolnicę, Aidę. Umyślił sobie, że gdyby powrócił zwycięzcą z wyprawy przeciw Etiopczykom, faraon pozwoliłby mu wyzwolić i poślubić Aidę. Nie bierze pod rozwagę ani tego, jak głęboki konflikt powstałby między jego i Aidy miłością do ojczyzny a miłością ich obojga, ani tego, że kocha się w nim także córka faraona, Amneris, która odkrywa w etiopskiej niewolnicy swą rywalkę. Wyprawa okazała się zwycięska. Radames wraca z jeńcami etiopskimi, wśród których jest ojciec Aidy. Faraon oddaje Radamesowi w nagrodę rękę swej córki. Zrozpaczony Radames potajemnie spotyka się z Aidą. Rozpoznany przez kapłanów, zostaje skazany na śmierć przez zamurowanie w podziemnej krypcie. Do grobowca zdołała przekraść się Aida, która chce tam umrzeć z Radamesem. Traci życie, zyskując ukochanego. Jej rywalka, Amneris, zachowuje życie, tracąc ukochanego.