agogika [gr. agōgḗ prowadzenie, kierowanie ], całokształt zjawisk związanych z ruchliwością i tempem przebiegu utworu muzycznego; jeden z tzw. elementów muz. (prócz np. melodii, harmonii, rytmu, dynamiki); zmianom agogiki w utworze muz. towarzyszą często zmiany dynamiki, np. zwalnianiu tempa (ritardando ) towarzyszy ściszanie (diminuendo ), przyspieszaniu (accelerando ) — gra coraz głośniejsza (crescendo ); termin „agogika” został wprowadzony do teorii muzyki przez H. Riemanna (Musikalische Dynamik und Agogik 1884) — pierwotnie na określenie swobodnych odchyleń od tempa (np. › rubato), obecnie rozumiany szerzej.