Abel Carl Friedrich, ur. 22 XII 1723, Köthen, zm. 20 VI 1787, Londyn, niem. gambista i kompozytor; 1748–58 (wg innych źródeł od ok. 1743) członek kapeli króla pol. Augusta III w Dreźnie; 1759 osiadł w Londynie, zostając muzykiem nadwornym; grał wirtuozowsko na violi da gamba, także na klawesynie i rogu; 1765–82 organizował z J.Ch. Bachem jedne z pierwszych publicznych koncertów abonamentowych; w twórczości, reprezentującej styl wczesnoklas., nawiązywał do szkoły mannheimskiej i muzyki J.Ch. Bacha; utwory Abela, cenione przez współczesnych i w znacznej części wydane za życia kompozytora, to gł. 3-częściowe symfonie i uwertury, 2-częściowe koncerty na klawesyn, kwartety smyczkowe, tria, sonaty skrzypcowe i kompozycje na violę da gamba.