Poznaj różne twarze muzyki filmowej i klasycznej!
Przygotowana wspólnie przez RMF Classic oraz Universal Music Polska w oparciu o katalogi
Deutsche Grammophon & Decca Classics wyjątkowa kolekcja wybitnych dzieł muzyki filmowej i klasycznej
przedstawiająca pełne formy muzyczne w nagraniach najwybitniejszych artystów.
Max Bruch
Koncert skrzypcowy nr 1 Fantazja „Szkocka”
Na tym krążku znajdują się trzy wspaniałe kompozycje Brucha, zaliczane do arcydzieł muzyki poważnej. Koncert skrzypcowy wygrywa we wszelkich rankingach dzięki swojej błyskotliwości i muzykalności. Interpretacja Kyung Wha Chung jest czarująca, pozostaje inspiracją dla wielu artystów... „Muzyka w wykonaniu Chung płynie prosto z serca. W słynnym Koncercie g-moll odnajduje zarówno jego tajemniczość, jak i ekstrawertyczność” – Penguin Guide
Wolfgang Amadeus Mozart
Koncert klarnetowy Koncert fagotowy Koncert obojowy
Mozart wyrażał siebie ze spontanicznością, wyrafinowaniem oraz trafnością, której nikt nigdy nie był w stanie powielić. Wysublimowany koncert klarnetowy kontrastuje z koncertami obojowym i fagotowym, wszystkie trzy są jednak niezwykle melodyjne i wirtuozowskie. „Koncert klarnetowy: lepszy niż jakikolwiek inny” – Gramophone „Wyrafinowany i elegancki koncert fagotowy” – Penguin Guide
Wolfgang Amadeus Mozart
Wielka Msza c-moll Msza Koronacyjna
O Mszy „Koronacyjnej” „Nie przypominam sobie żadnego, innego nagrania z muzyką kościelną Mozarta, które pokazywałaby ją w tak radosny sposób, będący połączeniem wiary, radości i kontemplacji w jednym. Szerokie frazowanie i żywe tempa, zaproponowane przez Christophera Hogwooda doskonale służą Mszy „Koronacyjnej”, najwspanialszej ze wszystkich ukończonych mszy Mozarta” – Gramophone O „Wielkiej” Mszy c-moll „Sądzę, że słusznie Hogwood wykorzystuje chór chłopięcy. Nie tylko dlatego, że Mozart przyjmował to za oczywiste, ale także dzięki świeżości i barwie chłopięcego głosu oraz doskonałej klarowności tekstu. Całości dopełnia wspaniały zespół solistów, z Arleen Auger na czele, dysponującej pełnym, ciepłym i jasnym głosem” – Gramophone
Wolfgang Amadeus Mozart
Koncerty fortepianowe nr 20&21 „Elwira Madigan”
Mozart wyrażał siebie ze spontanicznością, wyrafinowaniem oraz trafnością, której nikt nigdy nie był w stanie powielić. 27 koncertów fortepianowych jego autorstwa przepełnionych jest wdziękiem i wirtuozerią, a numery 20 i 21 są dwoma najbardziej lubianymi wśród publiczności. „Są to dwa niezwykle urokliwe interpretacje, ze wspaniałą współpracą solisty i orkiestry pod dyrekcją Végha” – Penguin Guide
Muzyka filmowa
Czas apokalipsy Gwiezdne wojny Lista Schindlera Pluton Ocean’s Eleven 2001: Odyseja Kosmiczna
Mało znany utwór Ryszarda Straussa, będący „hołdem dla geniusza Nietzschego” o tytule Tako rzecze Zaratrustra (Also sprach Zarathustra) – stał się ogromnym przebojem dopiero wówczas gdy Stanley Kubrick umieścił jego początkowy fragment w czołówce swojego sztandarowego dzieła: 2001: Odyseja kosmiczna (utwór nr 1). Koncepcja Nietzschego o istnieniu „nadczłowieka” tak przemówiła do reżysera, że postanowił wybrać muzykę Straussa do wstępnej sekwencji swojego filmu.
Henry Purcell
Lament Dydony Sweeter than roses Fairest Isle Music for a while
Henry Purcell (1659-1695) był twórczym fenomenem. Zmarł mając zaledwie 36 lat (prawdopodobnie na gruźlicę). Pozostawił po sobie ogromną ilość niezwykle różnorodnych utworów – od dostojnej muzyki liturgicznej po sprośne ballady uliczne. Był na tyle poważanym kompozytorem, że pochowano go w Westminster Abbey. Niesamowite jest to, że w czasie swojego krótkiego życia służył trzem angielskim królom: Karolowi II (panującemu w latach 1660-1685), Jakubowi II (panującemu w latach 1685-1688), Wilhelmowi III (panował w latach 1689-1694 wspólnie z Marią II Stuart i po jej śmierci do 1702 roku).
Giacomo Puccini
Nessun Dorma i inne popularne arie
Być może jest to ostatnia ważna postać w 300-letniej włoskiej tradycji. Puccini zawsze twierdził, że jego opery mogłyby być śpiewane w jakimkolwiek języku, i tak byłyby zrozumiałe. Bogata narracja, melodyka i orkiestracja czyni Pucciniego jednym z najlepszych twórców oper. Najlepsi, światowej sławy artyści wykonują najwspanialsze arie i duety z oper Pucciniego: Toski, La Bohème, Madama Butterfly, Turandot i wielu innych.
Wolfgang Amadeus Mozart
Najsłynniejsze opery
Mozart nie daje swoim słuchaczom ani na chwilę odetchnąć – ledwie zaprezentuje jeden piękny pomysł, a tu już kolejny, nawet lepszy go zastępuje. Pod koniec utworu nie jest właściwie możliwe, aby zapamiętać któryś w szczególności – Carl von Dittersdorf, kompozytor wiedeński z czasów Mozarta i jego rywal Kolekcja najbardziej urzekających arii, duetów, (a nawet trio) z najwspanialszych operowych dzieł Mozarta w wykonaniu tak wybitnych artystów jak: Kiri Te Kanawa, Lucia Popp, Frederica von Stade, Hermann Prey, Stuart Burrows.
Johann Sebastian Bach
Muzyka organowa Toccata i Fuga d-moll Wachet auf Fantazja g-moll
Zabawne jest to, że muzyka Bacha tak doskonale wpisuje się we współczesne realia. Jego twórczość została zaadoptowania przez mistrzów swingu, bluesa, rocka czy muzyki hawajskiej.
Arie i duety operowe
Duet z Poławiaczy pereł Duet kwiatów Pieśń Toreadora
Promienne, piękne melodie, komiczne postaci, niezrównanie piękne duety, ciekawe wątki. Opera ma to wszystko, a w tej kolekcji śpiewają największe światowe gwiazdy, takie jak: Carlo Bergonzi José Carreras José van Dam Barbara Hendricks Marilyn Horne Leo Nucci Luciano Pavarotti Lucia Popp Dame Joan Sutherland Renata Tebaldi
Johann Sebastian Bach
Koncerty skrzypcowe
Koncert na dwoje skrzypiec
„Bach jest muzycznym geniuszem – z jednej strony dokonał syntezy wszystkiego, co wydarzyło się w muzyce przed nim, z drugiej stał się punktem odniesienia dla wszystkich późniejszych pokoleń. Koncert na dwoje skrzypiec należy do największych jego arcydzieł, a koncerty skrzypcowe w ogólności stanowią ten szczególny przypadek idealnej równowagi pomiędzy środkową częścią wolną, a okalającymi ją częściami w tempie szybkim”. „Hermann Krebbers dołącza w Koncercie podwójnym do Arthura Grumiaux. Efekt musi być piorunujący, a sukces gwarantowany” – Penguin Guide
Ludwig van Beethoven
Symfonia nr 9
„Beethoven należy do najważniejszych kompozytorów wszechczasów. Dziewięć napisanych przez niego symfonii całkowicie odmieniło oblicze muzyki, a ostatnia, dziewiąta, dzięki obecności partii chóru i głosów solowych wprowadziła muzykę europejską na całkowicie nowe tory w jej rozwoju” „Sir Colin Davis daje zarówno sobie, jak i muzykom, a przede wszystkim samej muzyce szeroki oddech i spokój. Wszystko ma czas wybrzmieć, nie ma pośpiechu, jest czysty, krystaliczny dźwięk i fenomenalny pomysł dyrygencki” – Gramophone
Georg Friedrich Haendel
Muzyka ogni sztucznych
Muzyka na wodzie
„Muzyka Haendla wykonywana była na każdej uroczystości koronacyjnej od czasów Jerzego II (1727 r.). Utalentowany i doceniony już za życia, Haendel jest kompozytorem najpiękniejszych melodii świata, czego dowodem są przedstawione na płycie królewskie kompozycje” „Obcowanie z tym wykonaniem to święto. Idealnie dobrane tempa, rytmika, w dobrym stylu, gustowne. Wyrazy uznania dla sekcji dętej. Trudno będzie podnieść poprzeczkę jeszcze wyżej” – Gramophone
Sergiusz Prokofiew
Romeo i Julia
„Mimo, że powstał w ponurych czasach Stalinowskich, balet Romeo i Julia jest dziełem pełnym życia, kolorowym, urzekającym i oryginalnym tak pod względem tematu, jak i muzyki. Partytura zawiera m.in. takie perełki, jak świetnie wszystkim znany Taniec rycerzy” „Współpraca z Vladimirem Ashkenazym i świetnymi reżyserami dźwięku dała efekt nadspodziewany. Arcydzieło najwyższej klasy”
Camille Saint-Saëns
Karnawał zwierząt
Symfonia nr 3 „Organowa”
Danse macabre
„Francuz – kolorowy, ale wysmakowany, ekstrawagancki, ale wyrafinowany – Saint-Saëns to kompozytor niezwykle intelektualny. Ale wiedział też, jak pokazać w muzyce naturalną pierwotność. Jego sprytne, wyobrażające zwierzęta melodie zaspokajają dziecięcą ciekawość obecną w duszy każdego dorosłego, a Symfonia „Organowa” to jedno z najbardziej poruszających dzieł muzycznych wszechczasów” „Pittsburgh Orchestra pod batutą Andre Previna to wykonanie nie mające sobie równych” – Penguin
Chorał gregoriański
„Powolny, hipnotyzujący chorał gregoriański obecny jest w liturgii kościoła katolickiego od ponad 1400 lat, stanowiąc ważny składnik nabożeństw obok czytań, psalmów i zbiorowych wypowiedzi wspólnoty. Wiele średniowiecznych manuskryptów, bogato zdobionych i ilustrowanych, to prawdziwe dzieła sztuki, które do dziś przechowują tę głęboko kontemplacyjną muzykę”
Claude Debussy
Morze, Preludium do popołudnia fauna
„Jak Monet w malarstwie, tak Debussy w muzyce osiągnął jedność natury i wyobraźni w odmalowaniu obrazu morza. Debussy przeobraził też brzmienie orkiestry, komplikując harmonię i stając się tym samym inspiracją dla takich późniejszych twórców, jak Thelonius Monk, Duke Ellington czy Steve Reich.” „Wspaniały występ uwieczniający mistrzostwo dyrygenckie Haitinka przy udziale jego fenomenalnej holenderskiej orkiestry. Zdobywca wyróżnienia Grammophone w 1979 r. dziś brzmi równie świeżo, co kilkadziesiąt lat temu” – Penguin Guide
Ludwig van Beethoven
Symfonie nr 5 & 7
„Beethoven był najbardziej odkrywczym kompozytorem w całej historii muzyki zachodniej, a jego dziewięć symfonii postawiło zarówno zespołom orkiestrowym, jak i publiczności spore wymagania. Beethoven postrzegał swą V Symfonię jako triumf nad postępującą sukcesywnie głuchotą, a Wagner określił jego VII Symfonię mianem »apoteozy tańca«”. „Nie wiem która inna orkiestra – Filharmonicy Berlińscy, Wiedeńscy czy lipska Gewandhaus Orchestra – wykonuje Beethovena z większą precyzją i głębią brzmienia, jak robi to Staatskapelle Dresden. Ich dźwięk jest wspaniały: pełny, czysty, bogaty” – Gramophone
Sergiusz Rachmaninow
Koncert fortepianowy nr 2 Rapsodia na temat Paganiniego
„Jeden z najwybitniejszych pianistów XX wieku, jak i jeden z najpopularniejszych kompozytorów – Rachmaninow przesycał swoje utwory oryginalnymi pomysłami, co oczarowuje publiczność do dnia dzisiejszego. Idealnym tego przykładem jest błyskotliwa Rapsodia na temat Paganiniego”. „W II Koncercie fortepianowym delikatny, subtelny nastrój Adagio przesądza o powodzeniu całego albumu. Dopełnieniem jest Rapsodia – wyjątkowa, niepowtarzalna” – Penguin Guide
Feliks Mendelssohn
Koncert skrzypcowy, Sen nocy letniej
„Siedemnastolatek stworzył czarownie melodyjne dzieło, jakim jest uwertura do Snu nocy letniej. Ten hojnie obdarzony talentem kompozytor postrzegany był przez długi czas jako następca Mozarta. Ale choć tworzył dużo i szybko, skomponowanie Koncertu skrzypcowego zajęło mu pięć lat”. „Kyung Wha Chung w legendarnym nagraniu zrealizowanym dla Decca Classics, pełnym błyskotliwej gry i radości. Piękna jest zwłaszcza część wolna – świeża i śpiewna. W rezultacie powstała najlepsza płyta tego wykonawcy” – Penguin Guide
Wolfgang Amadeus Mozart
Requiem
„Słyszałem wszystkie płyty w tej serii, ale uważam, że właśnie ta pod dyrekcją Sir Neville’a Marrinera należy do najlepszych i godnych zainteresowania. Moją uwagę przykuło brzmienie chóru, które zaje się brzmieć jak ostateczny krzyk sprzeciwu człowieka wobec ostateczności śmierci. Na uwagę zasługują też partie solowe zaprezentowanych utworów” - Gramophone
Johann Sebastian Bach
Wariacje Goldbergowskie
Wspaniałe Wariacje Goldbergowskie powstały dla cierpiącego na bezsenność rosyjskiego dyplomaty przebywającego na drezdeńskim dworze. Bach stworzył na tę okoliczność cykl wariacji na temat wyciszonej, subtelnej arii, które podczas nocy wykonywał na klawesynie jego uczeń, Johann Gotlieb Goldberg. Obecnie utwór należy do czołówki największych kompozycji na instrument klawiszowy w całej muzyce zachodniej. „Wyjątkowe wykonanie prezentujące inteligencję, wyobraźnię, jak i zwykłą radość wykonawcy. Brzmienie wspaniałe” – Gramophone
Piotr Czajkowski
Jezioro łabędzie
Dziadek do orzechów
Śpiąca królewna
Trzy balety Piotra Czajkowskiego stanowią trzon jego twórczości kompozytorskiej, łącząc w sobie inwencję melodyczną, błyskotliwą instrumentację i wyobraźnię teatralną ich twórcy. Żaden inny utwór nie oddaje tak świata bajek dziecięcych, jak Dziadek do orzechów, najprawdopodobniej najpopularniejsza kompozycja baletowa świata. „Herbert von Karajan w szczytowej formie dyryguje niezrównanym zespołem Filharmoników Wiedeńskich w tamtejszej fenomenalnej Sofiensaal” – Gramophone
Carl Orff
Carmina burana
Nikt nie jest w stanie zapomnieć O Fortuna, przejmującego zwrotu do losu i szczęścia. Carmina Burana to jedno z najpopularniejszych dzieł chóralnych XX wieku. „Śpiew chóru jest wspaniały, głosy brzmią ciepło, choć dramatycznie. Ponad nimi wznosi się niesamowity głos Simona Keenlyside’a, który jest ukoronowaniem tego wspaniałego wykonania. Zarówno czysty, pełen świeżości, jak i charakterystyczny” – Gramophone
Richard Wagner
Tristan i Izolda
Walkiria
Śpiewacy norymberscy
Wielkie opery i dramaty muzyczne Wagnera potwierdziły miejsce tego kompozytora w panteonie herosów muzyki klasycznej. Jego wpływy widać w niezliczonej liczbie gatunków i form artystycznych, od filmów amerykańskich po animacje w stylu Toma i Jerry’ego. Świetnym punktem wyjścia do dalszej przygody z muzyką Wagnera może być ten album wraz z zawartym w nim Cwałem Walkirii, hitem ścieżki dźwiękowej do Czasu Apokalipsy Francisa Coppoli. Sir Georg Solti jest prawdopodobnie najlepszym dyrygentem swoich czasów, co widać w prowadzonej przez niego wizjonerskiej muzyce Wagnera, wspomaganej rewelacyjną reżyserią dźwięku zapewnioną przez Deccę.
Samuel Barber
Adagio
Koncert skrzypcowy
Każdemu, kto kocha Adagio Barbera, spodoba się także jego Koncert skrzypcowy. Agnus Dei stanowi z kolei wzniosłą aranżację Adagio na głosy wokalne, co nadaje tej kompozycji unikatowy charakter. „Pełna pasji gra Joshuy Bella uwypuklona przez wyśmienitą orkiestrę. Świetnie nagrane” – Penguin Guide
Wolfgang Amadeus Mozart
Eine kleine Nachtmusik
Koncert podwójny na flet i harfę
Koncert na waltornię nr 1 i 4
Mozart wyrażał się w muzyce z dużą dozą spontaniczności i wyrafinowania. Zachwycający Koncert podwójny na flet i harfę, jak i popularne Eine kleine Nachtmusik kontrastują na płycie z wymagającymi technicznie, przysadzistymi koncertami waltorniowymi. „Susan Palma i Nancy Allen prezentują arcyciekawe ujęcie Koncertu podwójnego na flet i harfę, łącząc brzmienia tych instrumentów w jedną, niebiańską harmonię” „Nie ma drugiego takiego waltornisty jak David Jolley. Szczególnie godne uwagi jest jego wykonanie Koncertu nr 4” – Gramophone
Franz Schubert
Kwintet fortepianowy „Pstrąg”
Sonata Arpeggione
„Pstrąg” jest jedną z najpopularniejszych i znaczących pozycji muzyki kameralnej, której urzekające melodie przechodzą jedna w drugą. Sonata Arpeggione podwaja efekt lekkości i piękna dzięki odkrywczemu wykonaniu dwóch wielkich artystów w ich szczytowej formie. Chwytające za serce wykonanie Kwintetu „Pstrąg” poprowadzone przez Schiffa z powodzeniem się wyróżnia. Świeże, ale skrupulatne ujęcie czyni z tej kompozycji jedną z najbardziej poruszających kompozycji kameralnych Schuberta. Świetnie zarejestrowane. – Gramophone
Antonín Dvořák
Koncert wiolonczelowy
Koncert wiolonczelowy został skomponowany w Nowym Jorku i później poprawiony w Czechach. Zdobył natychmiastowe uznanie, również samego Brahmsa: „Gdybym wiedział, że wiolonczela jest zdolna do takich rzeczy, sam bym napisał ten koncert!” „Koncert wiolonczelowy Dvorˇáka, a zwłaszcza pełne czułości Adagio, w interpretacji Juliana Lloyda Webbera, przesycony jest gorącym uczuciem. Solistę sumiennie wspiera towarzysząca mu Orkiestra Filharmonii Czeskiej pod dyrekcją Vaclava Neumanna” – Gramophone
Giovanni Battista Pergolesi
Stabat Mater
Salve Regina a-moll
Salve Regina f-moll
„Spośród kilku ostatnich nagrań Stabat Mater to jest najbardziej stylowe i poruszające. Emma Kirkby i James Bowman genialnie ze sobą współpracują. Świetne wykonanie pozwala wyobrazić sobie, jak kompozycja ta mogła brzmieć w Neapolu w latach 30. XVIII wieku. Artyści dbają o frazowanie, ornamentykę, by piękno dźwięków mogło słuchaczy uwieść”. – Gramophone
Ludwig van Beethoven
Sonaty fortepianowe:
“Księżycowa”
“Patetyczna”
“Appassionata”
Beethoven wywarł ogromny wpływ na całą muzykę europejską. Sonaty fortepianowe, poczynając od wyciszonej „Księżycowej” na pełnej dzikości „Appasionacie” kończąc, stanowią efekt podróży duchowej, jaka przez trzydzieści lat działalności artystycznej była udziałem Beethovena. „Appasionata” i inne wielkie dzieła środkowego okresu twórczości Beethovena idealnie pasują do temperamentu i talentu Ashkenazy’ego. - Gramophone
Gustav Mahler
Symfonia nr 1
Lieder eines fahrenden Gesellen
„Wspomagana nieziemskim brzmieniem amsterdamskiej Concertgebouw Orchestra, skoncentrowana na szczególe i jakości brzmienia dyrekcja Chailly’ego magnetyzuje pewnością i zdecydowaniem w prowadzeniu długiej melodii mahlerowskiej” – Penguin Guide „Dwie rzeczy nadają temu wykonaniu wyjątkowe znaczenie: brzmienie orkiestry oraz wyczulenie na niuanse dynamiki i frazowania” – Gramophone
Michel Legrand
Panienki z Rochefort
Kobieta jest kobietą
i inne tematy filmowe
„To nie kompozytor. To fontanna muzyki.” - Jacques Demy
Phillipe Sarde
Tess
Lokator
„Muzyka do Lokatora od razu narzuca dziwny nastrój. Podobnie, pomimo innych pozorów, jak muzyka do Tess”
Serge Grainsbourg
Good Bye Emmanuelle
Manon 70
i inne tematy filmowe
„Muzyka filmowa to po pierwsze kontrapunkt, a po drugie nie może być pleonazmem” - Serge Gainsbourg
Johann Sebastian Bach
Koncerty Brandenburskie 1-3
Suita orkiestrowa nr 3
Bach jest gigantem muzyki klasycznej – podsumowaniem wszystkiego, co nastąpiło przed nim i drogowskazem wytyczającym kierunek przyszłym pokoleniom. Koncerty brandenburskie są doskonałym przykładem umiejętności tworzenia przez kompozytora nowych rodzajów muzyki. Są w pewnym sensie przodkami późniejszych symfonii. Koncerty brandenburskie, grane na oryginalnych instrumentach pod dyrekcją Trevora Pinnocka stanowią apogeum kunsztu dyrygenta jako orędownika wykonań historycznie poinformowanych.
Johann Sebastian Bach
Koncerty Brandenburskie 4-6
Suita orkiestrowa nr 2
„Cud Bacha nie powtórzył się w żadnej innej sztuce” – stwierdził czołowy hiszpański wiolonczelista, Pablo Casals. „Uczynić pozaziemskim to, co przyziemne, a w tym, co zwykłe, odnaleźć pierwiastek boski – oto cały Bach – największy i najczystszy geniusz w całej muzyce”. Nagrania The English Concert muszą spotkać się z entuzjazmem odbiorców – autentyczne brzmienie i stylowość wykonań muzyki dawnej długo będą służyły za wzór wykonawstwa kompozycji <<z epoki>>.” – Gramophone
Tomaso Albinoni
Koncerty obojowe
Koncerty obojowe Albinoniego były pierwszymi utworami w epoce baroku, w których ustanowiona została kolejność części szybka-wolna-szybka. Na płycie oprócz koncertów Vivaldiego i Cimarosy znajduje się także ulubiony przez wielu melomanów Koncert obojowy Marcella. Wykonawcą wszystkich koncertów na obój znajdujących się na płycie jest Heinz Holliger. Artysta tchnie w muzykę ducha poezji i liryzmu. Jego gra jest tęskna i elegijna w częściach wolnych, a mocna i sprężysta w częściach szybkich. Ta muzyka jest w stanie każdego podnieść na duchu i rozjaśnić nawet najmroczniejszy nastrój. – Gramophone
Antonio Vivaldi
Cztery pory roku
Cztery pory roku to prawdopodobnie najpopularniejszy utwór wszechczasów. Pochwała życia wiejskiego, autorstwa Vivaldiego – radość, żniwa, polowania, burze i letnie nawałnice – za każdym razem zachwyca bogactwem detali i niegasnącą świeżością. „Trudno oprzeć się radości płynącej z tego nagrania. The English Concert połyskuje miriadami niuansów muzycznych, którym towarzyszy nieodłączny humor i dowcip. Simon Standage wykonuje solową partię skrzypiec z ogromną, niemal demoniczną precyzją.” – Gramophone
Dymitr Szostakowicz
Symfonia nr 5
Suita jazzowa nr 2
Geniusz Szostakowicza zdecydował o sławie tego kompozytora jako twórcy wielkiej muzyki połowy XX wieku. Symfonie plasują się w centrum jego twórczości, oddają drogę jego rozwoju artystycznego, jak i burzliwe dzieje Związku Radzieckiego. Godną przeciwwagę dla nich stanowi dowcipna Suita jazzowa nr 2. „Concertgebouw Orchestra pod dyrekcją Bernarda Haitinka wsparta profesjonalizmem realizatorów nagrania dała efekt bezkonkurencyjny. To album imponujący, zarówno artystycznie, jak i pod względem jakości brzmienia.” – Penguin Guide
Igor Strawiński
Ognisty Ptak
Święto Wiosny
Przedstawiający dziki, mrożący w krew w żyłach obrzęd pogański balet Strawińskiego doprowadził do bijatyki na widowni podczas premiery. Drugim utworem baletowym kompozytora na niniejszej płycie jest bogato zorkiestrowany obraz dźwiękowy – Suita z Ognistego Ptaka. „Jedno z najlepszych wykonań Święta Wiosny od czterdziestu lat – wielkie osiągnięcie. Najbardziej niezwykłe Święto Wiosny, które ukazało się na płycie od czasu nagrania samego Strawińskiego z 1960 r.” – Gramophone
Erik Satie
Muzyka na fortepian
Satie nazywany był przez niektórych Picassem muzyki. Oszczędność języka muzycznego, daleka od klasycznie pojmowanej harmonia i błyskotliwość przyniosły mu sławę ikony paryskich kręgów artystycznych i silny wpływ na późniejszych kompozytorów francuskich. Album zawiera nie tylko najważniejsze dzieła, ale i kilka niespodzianek. „Rogé czuje i rozumie tę muzykę. Potrafi oddać zawarte w niej słodko-gorzkie tony, melancholię czy zwiewność. Piękno każdej nuty z pietyzmem zostało na tym nagraniu zarejestrowane. Świetnie nagrane, godne polecenia.” – Gramophone
Joaquín Rodrigo
Concierto de Aranjuez
Fantasía para un gentilhombre
Trudno znaleźć w muzyce hiszpańskiej inny przykład takiego kunsztu formy i bogactwa melodii, jak w kompozycji Rodriga. Pierwszy raz w historii połączone ze sobą ilustracyjność i klasyczność zachwyciły współczesną kompozytorowi krytykę muzyczną. „Wyjątkowa czystość, nastrojowość i dobrze zrealizowane nagranie plus partia solowa wykonana z wyobraźnią.” – Penguin Guide
Mikołaj Rimski-Korsakow
Szeherezada
Lot trzmiela
Capriccio espagnol
Rimski-Korsakow, powszechnie uznany jako wspaniały orkiestrator, potrafił kreować barwne światy muzyczne z pojedynczych dźwięków, jak i ich współbrzmień, a zawarte na albumie utwory dobitnie to potwierdzają. „Obecne wykonanie pozostaje jednym z najlepszych wśród dotychczasowych, przede wszystkim dzięki wyjątkowej grze Hermanna Krebbersa, który z całą delikatnością oddaje historię księżniczki Szeherezady. Muzyczna wrażliwość towarzyszącej mu Concertgebouw Orchestra została w tym nagraniu zarejestrowana z ogromną wiernością.” – Gramophone
Maurice Ravel
Boléro
Pawana
Koncert fortepianowy G-dur
Ravel jest autorem doskonałej muzyki tworzonej z zegarmistrzowską precyzją. Ale kusząca zmysłowość takiej kompozycji, jak Bolero, nie ma sobie równych. „Montreal Orchestra pod dyrekcją Charlesa Dutoit gwarantuje wykonanie najwyższej klasy. Zarejestrowany dźwięk wyraża nowoczesność w każdym calu – oprócz bogactwa brzmienia cechuje się wykwintnością, muzyczną wrażliwością i naturalną równowagą.” – Penguin Guide
Sergiusz Rachmaninow
Koncerty fortepianowe 1 i 3
Koncert fortepianowy nr 3, który doprowadził pierwszych wykonawców do granic wytrzymałości, słusznie zajmuje czołowe miejsce wśród arcydzieł muzyki neoromantyzmu. Koncert nr 1 to cud młodości – pełna pasji, błyskotliwa muzyka napisana przez zaledwie dziewiętnastoletniego chłopca. „Siła, delikatność, kolorystyka, energia i spokój ujęte we właściwych proporcjach w pełnokrwistym nagraniu.” – Gramophone
Johann Pachelbel
Kanon
i inne wielkie dzieła baroku
„Wysłuchanie wszystkich utworów muzyki barokowej zajęłoby więcej czasu niż trwa ludzkie życie. Obecny album to 73 minuty muzyki – absolutne perły muzycznego baroku.”
John Williams
Gwiezdne wojny
E.T.
Superman i inne wielkie tematy filmowe
John Towner Wiliams to cieszący się największym powodzeniem twórca muzyki filmowej. Po dwóch dekadach bez większych zdobyczy, symfoniczna muzyka filmowa rozbłysła nowym światłem w połowie lat 70. wraz ze ścieżką dźwiękową do kinowego hitu Stevena Spielberga Szczęki i Gwiezdnych wojen George’a Lucasa. Tak zaczęła się kariera Williamsa, który od tamtej pory komponuje muzykę do wielkich produkcji kina amerykańskiego, a jego dokonania są doceniane i systematycznie nagradzane. Williams jest pięciokrotnym laureatem nagród Akademii Filmowej, zdobywcą czterech Złotych Globów, siedmiu nagród BAFTA i dwudziestu jeden statuetek Grammy.
Modest Musorgski
Obrazki z wystawy
Noc na Łysej Górze
Rozpalająca inspiracja płynąca z muzyki Modesta Musorgskiego zdecydowała o późniejszym powodzeniu jego kompozycji. Podobnie jak Musorgski, Aleksander Borodin jest autorem największych przebojów muzyki klasycznej, wśród których Tańce połowieckie zajmują czołowe miejsca w muzycznych „alejach sław” różnych stacji radiowych. „Gra najwyższych lotów, pełna błyskotliwych momentów i olśniewającej techniki, którą śledzi się z zapartym tchem.” – Gramophone
Wolfgang Amadeus Mozart
Symfonie nr 25, 40
i 41 „Jowiszowa”
Symfonia nr 25 to najlepsze dzieło młodego Mozarta – jej intensywność i moc zdecydowały o pozycji tego twórcy na mapie wielkich kompozytorów światowych. Wiele lat później kompozycja ta zrosła się nieodłącznie z filmem Milosa Formana Amadeusz, a symfonie nr 40 i 41 to największe dzieła orkiestrowe muzyki klasycznej. „Sir Neville Marriner po raz kolejny trafia ze swą interpretacją w sedno. Nadaje symfoniom siłę i moc wyrazu, idealnie odmierzając ich proporcje, a odpowiednia dawka śmiałości odsłania wielkość tej muzyki.” – Gramophone
Georg Friedrich Haendel
Mesjasz
Niezrównana błyskotliwość i głęboki humanizm łączą się u Haendla w wyjątkowo mądrej muzyce. Skomponowana w trzy tygodnie, oryginalna wersja historii śmierci Jezusa zyskuje przychylność słuchaczy niezmiennie od 1741 roku. „Muzyka pełna energii i świeżości. A chłopięce soprany wyśpiewujące wielkość kościoła Chrystusowego to najbardziej ujmująca strona tego nagrania.” – Penguin Guide
Edward Grieg
Koncert fortepianowy
Peer Gynt
Zmysłowy Koncert fortepianowy Griega dopełniony zachwycającymi suitami z Peer Gynta to jakość sama w sobie. „Wykonanie Stephana Kovacevicha z lat 1970-1971 docenione zostało w swoim czasie za świeżość i liryczność. Opinia ta nie zmieniła się do dziś. Wirtuozeria tego pianisty czyni z Koncertu fortepianowego najjaśniejszy punkt tego albumu.” – Penguin Guide
Henryk Mikołaj Górecki
Symfonia nr 3 „Symfonia pieśni żałosnych”
Arvo Pärt Spiegel im Spiegel
Wyjątkowa popularność Symfonii nr 3 Henryka Mikołaja Góreckiego zaczęła się w 1992 roku na Oxford Street 150. W mieszczącym się pod tym numerem sklepie muzycznym w błyskawicznym tempie płyta stała się bestsellerem, potwierdzając komunikatywność języka muzycznego tej kompozycji. „Czysty, jasny dźwięk brzmienia orkiestry to zasługa Kazimierza Korda. Dzięki niemu kontrapunkt w I części utworu brzmi jak na żadnym innym nagraniu. Godne uwagi również czystość i zrównoważenie w głosie Joanny Kozłowskiej”. – BBC Music Magazine
George Gershwin
Błękitna rapsodia
Amerykanin w Paryżu
Koncert fortepianowy
Zawarte na albumie kompozycje to najlepsze przykłady porywającej inteligencji Gershwina i jego zwracającej uwagę pewności siebie. Zawierają w sobie także cały entuzjazm i energię tworzenia Ameryki, a zwłaszcza Manhattanu lat dwudziestych.
Antonín Dvořák
Symfonia nr 9 „Z nowego świata”
Smetana Wełtawa
„Nie ma dziś na rynku lepszego wykonania Symfonii <<Z Nowego Świata>>. Album Fischera to czysta, godna polecenia przyjemność.” – Gramophone
Piotr Czajkowski
Koncert fortepianowy nr 1
Koncert skrzypcowy
Jedne z najlepszych koncertów w całej historii muzyki: pełen olśniewających melodii, błyskotliwie zinstrumentowany Koncert fortepianowy nr 1 i Koncert skrzypcowy – dzieło od lat porywające słuchaczy wirtuozerią i melodyjnością. „Rozpalające do białości wykonanie Marthy Argerich.” – Penguin Guide
Fryderyk Chopin
Koncerty fortepianowe 1 i 2
Największy kompozytor i pianista XIX wieku. Dał w życiu zaledwie trzydzieści koncertów, a jego sława trwa do dziś niezależnie od szerokości geograficznej. „Słynne wykonania: Tamása Vásáry’ego (Koncert fortepianowy nr 1) i Marthy Argerich (Koncert fortepianowy nr 2) są pełne gracji, spontaniczne i charyzmatyczne. W połączeniu z inteligencją oddają esencję muzyki romantycznej.” – Decca
Johannes Brahms
Koncert skrzypcowy
Tańce węgierskie nr 1–10
Mimo, że Koncert skrzypcowy miał swoich przeciwników, to wykonanie Bronisława Hubermana obroniło jego pozycję w repertuarze wiolinistycznym. „Koncert Brahmsa to nie walka ze skrzypcami, a walka skrzypiec z orkiestrą. Ostateczne zwycięstwo należy do skrzypiec.” „Dzięki Dohnanyiemu i Cleveland Orchestra oraz ich wzajemnemu wyczuciu wykonanie Joshuy Bella to najjaśniejszy punkt tego albumu.” – Gramophone
Georges Bizet
Suity z opery „Carmen” 1 i 2
Suity ze sztuki „Arlezjanka” 1 i 2
Bizet potrafi wyczarować muzyczny świat w kilka sekund. Kompozytor obdarzony olbrzymim talentem napisał szereg niezapomnianych miniatur do sztuki „Arlezjanka” w 1872 r. O ile sztuka popadła w zapomnienie, o tyle ułożona z muzyki suita na orkiestrę zyskała natychmiastowe powodzenie. „Wykonanie jest eleganckie i wyraziste, a jakość nagrania doskonała. Dopracowane, a jednocześnie pełne ciepła suity z Arlezjanki i z opery Carmen pod dyrekcją Charlesa Dutoit czynią tę płytę godną polecenia.” — Gramophone
Ludwig van Beethoven
Symfonia nr 3 „Eroica”
Żadna z dziewięciu rewolucyjnych symfonii Beethovena nie zmieniła muzyki bardziej niż Eroica. Buntownicze dysonanse, partytura wymagająca wirtuozerskich umiejętności od muzyków, rozmach i ładunek emocjonalny wywarły nieodwracalny wpływ na muzykę. „Davis pozwala orkiestrze i muzyce swobodnie wybrzmieć i oddychać, przez co przepięknie oddaje zapisane w partyturze frazy. Jest jak wielki aktor, dzięki któremu słyszymy wyraźnie każde słowo w kontekście unoszącego się i opadającego rytmu strof recytowanego wiersza” — Gramophone
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|






