Poznaj różne twarze muzyki filmowej i klasycznej!


Ravel jest autorem doskonałej muzyki tworzonej z zegarmistrzowską precyzją. Ale kusząca zmysłowość takiej kompozycji, jak Bolero, nie ma sobie równych. „Montreal Orchestra pod dyrekcją Charlesa Dutoit gwarantuje wykonanie najwyższej klasy. Zarejestrowany dźwięk wyraża nowoczesność w każdym calu – oprócz bogactwa brzmienia cechuje się wykwintnością, muzyczną wrażliwością i naturalną równowagą.” – Penguin Guide

O kompozytorze:

Maurice Ravel (1875-1937) był skrupulatnym, wybrednym twórcą znakomitych kompozycji muzycznych. Wierzył, że istnieje rozwiązanie dla każdego problemu muzycznego, a jego zadaniem jest cyzelowanie każdej kompozycji, dopóki nie zacznie lśnić jak drogocenny kamień. Skoncentrowanie się na szczególe znamionowało nie tylko twórczość Maurice’a Ravela, ale i charakteryzowało jego życie. Był zawsze nieskazitelnie ubrany, nosił się elegancko, uzupełniając garderobę modnymi dodatkami, a bez pary czarnych, skórzanych butów nie był w stanie się obejść. W relacjach z otoczeniem był zawsze uprzejmy i serdeczny, jednak z nikim nie nawiązywał bliższych relacji. Nigdy się nie ożenił, a jego nienaganne stroje i zbywane milczeniem życie prywatne wielu kusiło do plotek odnośnie orientacji seksualnej Ravela, co z kolei wywoływało u niego poczucie niesmaku i zażenowania z powodu skłonności ludzi do wtrącania się w intymne życie innych. Jak każdy, miał Ravel swoje zamiłowania i rejony szczególnej wrażliwości; dużym uczuciem darzył dzieci i koty, zachwycał się pięknem przyrody i mechanicznymi zabawkami. Igor Strawiński nazwał Ravela „perfekcyjnym szwajcarskim zegarmistrzem” i w pewnym sensie miał rację. Surowe otoczenie i ścisły reżim dnia codziennego sprowadzający się do rutynowej powtarzalności tych samych czynności były jednak tylko fasadą, za którą skrywała się nietuzinkowa osobowość z całym bogactwem wnętrza i pasją. Sam Ravel mówił o sobie, że jest typem romantycznym, przy czym nie uważał, aby konieczne dla oceny romantyczności było docieranie do serca za pomocą skalpela. W nielicznych momentach, kiedy pozwala spaść masce porządku i równowagi, jego muzyka mieni się licznymi odcieniami emocji, bardziej niż muzyka jakiegokolwiek innego kompozytora w tamtym czasie.

Maurice Ravel
Boléro
Pawana
Koncert fortepianowy G-dur
Tracklista:

1. Boléro 15.02
2. Pawana na śmierć infantki 6.38

Daphnis et Chloé, Suita nr 2
3. I Lever du jour 5.10
4. II Pantomine 7.33
5. III Danse générale 3.27

6. Alborada del gracioso 6.38

Koncert fortepianowy G-dur*
7. I Allegramente 8.15
8. II Adagio Assai 9.55
9. III Presto 3.54

Pascal Rogé, fortepian*
Montreal Symphony Orchestra
Charles Dutoit, dyrygent

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Copyright © 2017 RMF Classic