Poznaj różne twarze muzyki filmowej i klasycznej!


Być może jest to ostatnia ważna postać w 300-letniej włoskiej tradycji. Puccini zawsze twierdził, że jego opery mogłyby być śpiewane w jakimkolwiek języku, i tak byłyby zrozumiałe. Bogata narracja, melodyka i orkiestracja czyni Pucciniego jednym z najlepszych twórców oper. Najlepsi, światowej sławy artyści wykonują najwspanialsze arie i duety z oper Pucciniego: Toski, La Bohème, Madama Butterfly, Turandot i wielu innych.

O kompozytorze:

Giacomo Puccini (1858-1920) był ostatnim cenionym kompozytorem w ponad 300-letniej tradycji opery włoskiej, zapoczątkowanej przez Claudio Monteverdiego. Bohaterowie jego dzieł są nieskomplikowani, a tempo akcji idealne, w całkowitej jedności z akcją dramatyczną. Kompozytor wyprzedził swoje czasy, używając technik później popularnych u hollywoodzkich kompozytorów – jego muzyka podkreślała efektowność i była do maksimum zsynchronizowana z rytmem sztuki teatralnej. „Kurtyna podniesiona za wcześnie lub opuszczona zbyt późno zwykle oznacza niepowodzenie opery” – zwykł mawiać. Wystarczy wybrać przypadkowe sceny z różnych jego oper i właściwie natychmiast wiadomo o co w nich chodzi. Nic dziwnego, że sam stwierdził kiedyś, że mogłyby być one śpiewane w jakimkolwiek języku, i tak byłyby zrozumiałe. W jedynej komedii Pucciniego, Gianni Schicchi, główny bohater zostaje poproszony przez rodzinę chłopaka swojej córki o pomoc w napisaniu nowego testament Buoso, który zmarł zostawiwszy wszystko klasztorowi. Gianni przebiera się za zmarłego i sprytnie dyktuje treść testamentu, zapisując wszystko sobie, poza domem, który zostawia córce – Laureccie i jej kochankowi Rinuccio. Pośród całego rwetesu znacznie wyróżnia się aria Lauretty O Mio babbino caro [1]. Tytułowa bohaterka Toski próbuje ocalić swojego kochanka Cavaradossi (śpiewającego na jej część Recondita armonia [2] ) od prefekta policji rzymskiej – Barona Scarpia. Cavaradossi zostaje pojmany i oskarżony o ukrywanie więźnia. Scarpia poddaje go okrutnym torturom w celu ujawnienia prawdy o pobycie zbiega, czemu przysłuchuje się zrozpaczona Toska. Prefekt zwodzi bohaterkę obiecując pozorowaną egzekucję na Cavaradossim i przepustkę na wyjazd do Rzymu w zamian za jej cnotę. W Vissi d’arte [3], pełna wstydu zgadza się na te warunki. Ostatnim życzeniem ukochanego Toski jest napisanie do niej listu: aria E lucevan le stelle [4]. Kiedy Toska odkrywa, że egzekucja odbyła się naprawdę, oszalała z rozpaczy rzuca się w przepaść. La Bohème (Cyganeria) jest prawdopodobnie najbardziej uwielbianą operą wszech czasów. Rodolfo, biedny poeta zakochuje się w hafciarce Mimì. Pierwsze spotkanie ilustrują: arie Rodolfa Che gelida manina [5] oraz Mimì Si, mi chiamano Mimì [6] oraz miłosny duet O soave fanciulla [7]. Ich miłość kwitnie. Spędzają wiele czasu z przyjaciółmi, łącznie z Musettem, śpiewającym niezapomnianego walca Quando me’n vò [8]. Rodolfo odkrywa, że jego ukochana umiera na gruźlicę, wie, że nie będzie mógł jej pomóc i para decyduje się na rozstanie. Kiedy wydaje się, że Rodolfo nigdy już nie zobaczy swej ukochanej, Musetta informuje go, że zostało jej niewiele czasu, a ukochana go potrzebuje. Przyjaciel Rodolfa powraca z lekiem dla Mimì gdy ona umiera w ramionach ukochanego. Manon Lescaut jest kolejną tragiczną bohaterką. Od pierwszego wejrzenia zakochuje się w niej Kawaler des Griuex. Uciekają razem, ale brat Manon, przekonuje ją, aby zostawiła des Greiux dla bogatego Geronte i została jego kochanką. Dostatek nie czyni jednak bohaterki szczęśliwej, tęskni ona bowiem za miłością Kawalera des Grieux (aria In quelle trine morbide [9]). Manon zostaje aresztowana i deportowana do Nowego Orleanu za cudzołóstwo. Kawalerowi udaje się wyjechać wraz z nią. Historia kończy się jednak tragicznie – ukochany bohaterki stojąc w jej obronie, rani w pojedynku siostrzeńca gubernatora. Chroniąc się przed więzieniem, postanawia uciec, zabierając ze sobą Manon. Ta jednak umiera z wyczerpania podczas ucieczki. Opera Madama Butterfly na początku skupia się na postaci Benjamina Franklina Pinkertona – amerykańskiego porucznika. W czasie postoju w Nagasaki, nawiązuje romans z prześliczną młodą Japonką, zwaną Cio-cio-san, po angielsku butterfly, czyli motyl. Mimo ostrzeżeń konsula Sharplessa, postanawia poślubić młodą, zakochaną w sobie dziewczynę. Dla niego jest to jednak tylko chwilowe zauroczenie, fascynacja jej młodością i niewinnością. Dziewczyna zostaje wyklęta przez swoją rodzinę, rodzi jego dziecko i trzy lata czeka na powrót ukochanego. Jej niezachwiana wiara w wierność odzwierciadla aria Un bel dì vedremo [10]. Pinkerton w końcu powraca, przy akompaniamencie wystrzałów armatnich i Una nave da guerra [11] – nie jest jednak sam, towarzyszy mu jego amerykańska żona. Nie zawierający tekstu Humming chorus [12] pojawia się przed tragicznym finałem, w którym Butterfly przebija się sztyletem, pozostawiając Pinkertona z poczuciem winy. W La Rondine (Jaskółka) Magda – kochanka bogatego businessmana Rambaldo, zakochuje się w dużo młodszym mężczyźnie – Ruggero. W Chil il bel sogno di Doretta [13] opowiada historię Doretty. Magda mieszka jakiś czas z Ruggero, ale odmawia wyjścia za niego za mąż, ponieważ boi, że zostanie on odrzucony przez własną rodzinę. Powraca do Rimbaldo. Sour Angelica (Siostra Angelica) , druga z cyklu trzech oper, pt. Il Tritico (Tryptyk), (pozostałe to: Il tabarro oraz Gianni Schicchi) opowiada historię zakonnicy, która została zmuszona do wstąpienia do klasztoru, po tym jak urodziła nieślubne dziecko. Siedem lat później z wizytą przyjeżdża do niej ciotka, która nalega na podpisanie przez nią dokumentu, w którym zrzeka się swojej części majątku. Angelica dowiaduje się od niej o śmierci swojego syna. Załamana, wypija truciznę i modli się do Matki Boskiej o przebaczenie w arii Senza mamma, o bimbo, tu sei morto! [14]. Umierając widzi jej postać wrazz zmarłym synkiem. W orientalnej operze Turandot, książe Kalaf postanawia zdobyć zimną jak lód księżniczkę – córkę cesarza Chin – tytułową Turandot. Aby tak się stało musi rozwiązać trzy zadane przez nią zagadki. Niewykonanie zadania jest równoznaczne ze śmiercią. Od tego pomysłu odwodzi go służąca – Liù w Signore ascolta [15]. Bohater prosi Liù, aby w razie jego śmierci nadal opiekowała się jego ojcem – Non piangere Liù, którego apel także ignoruje w Ah! Per l’ultima volta [17]. Kalaf rozwiązuje trzy zadane przez Turandot zagadki (In questa reggia - [18]). Co prawda unika śmierci, ale księżniczka nadal nie chce go poślubić. Kalaf zgadza się umrzeć za nią, jeśli odgadnie jego imię, co się księżniczce jednak nie udaje, o czym bohater śpiewa w słynnej arii Nessun Dorma [19] (która była hymnem Mistrzostw Świata w 1990 roku). Finalnie Kalaf zdradza ukochanej swoje imię, a jej opór topnieje wraz z pocałunkiem.

Giacomo Puccini
Nessun Dorma i inne popularne arie
Tracklista:

1. Gianni Schicci – „O mio babbino caro” 2.50
Renée Fleming Lauretta
London Philharmonic Orchestra / Sir Charles Mackerras
Tosca
2. „Recondita armonia” 3.36
3. „Vissi d’arte” 3.33
Montserrat Caballé Tosca / José Carreras Cavaradossi
Orchestra of the Royal Opera House, Covent Garden / Sir Colin Davis
4. „E lucevan le stelle” 2.56
Luciano Pavarotti Cavaradossi
National Philharmonic Orchestra / Nicola Rescigno
La Bohème
5. „Che gelida manina” 4.51
6. „Si, mi chiamano Mimì” 6.13
7. „O soave fanciulla” 4.03
Carlo Bergonzi Rodolfo / Renata Tebaldi Mimi
Orchestra dell`Accademia di Santa Cecilia, Rzym / Tullio Serafin
8. „Quando me’n vò” (Walc Musetty) 2.47
Renée Fleming Musetta
London Philharmonic Orchestra / Sir Charles Mackerras
9. Manon Lescaut – „In quelle trine morbide” 2.11
Kiri Te Kanawa Manon
Orchestra del teatro Comunale di Bologna / Riccardo Chailly
Madama Butterfly
10. „Un bel dì vedremo” 4.48
11. „Una nave da guerra” 7.51
12. „Humming Chorus” 3.20
Renata Tebaldi Butterfly / Fiorenza Cossotto Suzuki
Coro e Orchestra dell’Accademia di Santa Cecilia, Rzym / Tullio Serafin
13. La Rondine – „Chil il bel sogno di Doretta” 3.41
Renée Fleming
English Chamber Orchestra / Jeffrey Tate
14. Suor Angelica – „Senza mamma” 4.43
Dame Joan Sutherland Suor Angelica
National Philharmonic Orchestra / Richard Bonynge
Turandot
15. „Signore, ascolta” 2.40
16. „Non piangere Liù” 2.17
17. „Ah! per l’ultima volta” 2.46
18. „In questa reggia” 6.32
Dame Joan Sutherland Turandot
Luciano Pavarotti Kalaf
Montserrat Caballé Liù
Nicolai Ghiaurov Timur
John Alldis Choir / London Philharmonic Orchestra / Zubin Mehta
19. Turandot – „Nessun Dorma” 2.58
José Carreras Kalaf
London Symphony Orchestra / Jesús López-Cobos

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Copyright © 2017 RMF Classic