Encyklopedia muzyki RMF Classic

Początkowa litera hasła w Encyklopedii:

ETIUDA

etiuda [fr. étude nauka, badanie < łac. studium skłonność, zajęcie, nauka ], utwór muz., zwykle na instrument solo, o charakterze dydaktycznym, mający na celu opanowanie i doskonalenie techniki gry, podejmujący określone problemy wykonawczo-techn. (m.in.: figuracje, akordy, ozdobniki, polirytmia, różne rodzaje artykulacji, aplikatura). Z punktu widzenia formy e. jest utworem najczęściej jednoczęściowym, jednolitym motywicznie, lub o budowie ABA. Utwory o etiudowym charakterze pojawiały się już w XV w. (C. Paumann Fundamentum organisandi 1452). W XVI i XVII w. znamiona etiudowe występowały w toccacie, a nawet w niektórych sonatach (A. Gabrieli, C. Merulo, G. Frescobaldi, J. Froberger, B. Pasquini), w XVIII w. — w niektórych preludiach i częściach suit J.S. Bacha. Mając na uwadze problemy wykonawczo-techn., D. Scarlatti komponował klawesynowe Esercizi (ćwiczenia), zw. później sonatami. Twórcą nowoczesnej e. fortepianowej jest M. Clementi (Gradus ad Parnassum 1817). Jego śladami poszli J.B. Cramer, C. Czerny, I. Moscheles, H. Bertini. E. koncertową, uwzględniającą również cele artyst., zapoczątkował F. Chopin. Problematykę pianistyczną w swych e. znacznie rozszerzyli F. Liszt, S. Rachmaninow, A. Skriabin, C. Debussy, K. Szymanowski. E. skrzypcową rozwijali R. Kreutzer, J.P. Rode, N. Paganini, Ch. Bériot.

Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN

Popularne hasła w Encyklopedii:

  • 09:37 Rodrigo Y Gabriela , Hans Zimmer Palm Tree Escape
  • 09:43 Felix Mendelssohn Symfonia A-dur op.90 Włoska (4)
  • 09:49 Krzesimir Dębski Ogniem i Mieczem
  • zobacz cały repertuar »
  • Notowanie: 256, niedziela, 24 czerwca 2018
  • 1
    Alan Silvestri
    Forrest Gump
    Suita
  • 2
    Sixto Rodriguez
    Sugar Man
    Sugar Man
  • 3
    Bartosz Chajdecki
    Kruk. Szepty słychać po zmroku
    temat
  • Zobacz całe notowanie »
Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Polityka Cookies. Prywatność. Copyright © 2018 RMF Classic