Szymon Kloska - z wyglądu czasem przypomina Władmira Majakowskiego (tyle że z zębami), a czasem Lwa Tołstoja. Za swego duchowego mistrza uważa Henry’ego Davida Thoraeu (czytaj: chętnie zaszyłby się w lesie), acz w praktyce bywa mu bliżej do Chucka Palahniuka. Czyta poetycko: kilka książek jednocześnie, niekoniecznie strona po stronie po kolei, często w trakcie jedzenia, na trawie, w wannie, bądź w trakcie prowadzenia samochodu; nie używa zakładek, nie robi notatek. Nie uznaje podziałów wewnątrzliterackich: komiks dla nastolatek W.I.T.C.H. może poruszyć go równie głęboko jak najgęstszy wiersz Herberta.
Tomasz Pindel – jego procesy czytelnicze rządzą się regułami, przy których najsurowsza reguła zakonna to fraszka. Zagięte rogi, książki odwrócone grzbietem do góry, notatki na marginesach, kolaże z resztek jedzenia – to wszystko dla niego grzechy śmiertelne. Tyle, jeżeli chodzi o rytuał. A metoda? Ta kojarzy się raczej z siewcą (tym z obrazu Courbeta czy Van Gogha) – rozmach iście królewski, od miedzy do miedzy. I tak w tym samym okresie czyta (i kończy!) on Beniowskiego, zbiór reportaży Hugo-Badera, kolejny komiks z serii Armada i kolejną książkę Bayly’ego. Wszystkie te pozycje są katalogowane w jego na razie objętych klauzulą tajności katalogach, które pod koniec roku poddawane są szczegółowej analizie.
Jesień charakteryzuje się nie tylko wysypem kolorowych liści, ale i książek: z jednej strony targi w Krakowie, z drugiej nadciągający sezon prezentowy – wszystko to sprawia, że wydawcy koncentrują o tej porze roku wysiłki i ciekawe książki sypią się jak wióry, gdzie drwa rąbią. czytaj dalej »
W zeszłym tygodniu odwiedził Polskę John Mardsen. Autor cyklu Jutro dla młodzieży (siedemnastoletniej młodzieży, jak przyznał sam autor), który zdążył podbić już pół świata. Ósemka maturzystów wybrała się na górską wycieczką do urokliwego zakątka przekornie nazwanego Piekłem. Gdy wracają zastają puste domy, martwe zwierzęta. Na Australię najechały obce wojska no i wsadzili rodziców i nauczycieli do obozów. Niby niewesoła sytuacja, ale dzielna australijska młodzież postanawia stawić opór złym panom i paniom, i radzi sobie z tym nieźle. czytaj dalej »
We wrześniowej audycji o nowościach Tarantula Thierry’ego Jonqueta nam się nie zmieściła, no bo pięć to pięć, nie sześć, nijak nie da się oszukać; ale też, prawdę mówiąc, nie chciałem się na temat owego dziełka wypowiadać nie znając Skóry, w której żyję, czyli „nowego Almodóvara” opartego na tej właśnie książce. Bo kwestia ekranizacji literatury zawsze wzbudza wiele emocji, no a książeczka (to termin nie despektywny, tylko deskryptywny: Tarantula cechuje się małym formatem i raptem stu czterdziestoma stroniczkami) pojawiła się u nas ewidentnie na fali zainteresowania filmem (patrz: okładka). czytaj dalej »
Choć podróż dookoła świata (którą rozpoczęliśmy dwa lata temu od Białorusi i od tego czasu konsekwentnie przemieszczamy się przez glob po pięć książek na kraj) zawiodła nas tym razem do Chile (nad którym to rozwodzimy się wokalnie w audycji z 12 września), to ja wciąż wracam czytelniczo do jednego z naszych wcześniejszych przystanków: Meksyku. Z przyczyn zasadniczo emocjonalnych, ale też praktycznych, bom sobie stamtąd nawiózł spore stosy książek i teraz je stopniowo trzebię czytelniczo. czytaj dalej »
