Może koniec roku to taki czas, że ogień krzepnie, blask ciemnieje…ale podziały MY i ONI nie tracą na aktualności. Bo niezależnie od tego, jak nowoczesny kostium przywdzieje, PKP wciąż zaskakuje we właściwym sobie stylu. Dziś będzie więc o kobiecie, która jeździła koleją!

Było jak w bajce. Co tam…jak u LEMA było! Te podświetlane sufity, ten wagon jak galaktyczna tuba, ta czystość i trochę niepasujący do otoczenia zapach pasty. Ta toaleta z suszarką do rąk [działającą!], z logotypem PKP na automacie z mydłem [też działającym i wypełnionym mydłem]. Jednym słowem - światowo. Światowo do tego stopnia, że zaskoczeni pasażerowie pociągu relacji Kraków Główny-Warszawa Centralna wysyłali mmsy kosmicznego sufitu – dziwnie przypominającego pas startowy – do rodziny i przyjaciół. Pisze to bez ironii, też wysyłałam.
- Prawie TGV – powiedział w końcu dumny konduktor podczas kontroli biletów. – Prawie Paryż/Lyon – chciałam odbić piłeczkę,ale mundurowy szybko sprowadził mnie na ziemię i sprostował, że na krajowej jesteśmy [ w domyśle trasie/linii] a i bilecik to mam tylko do stacji Warszawa Centralna. Musiałam przyznać racje. Dalsza podróż poszła równie gładko, choć już nie tak stylowo. Ale nie od dziś wiadomo, że równowaga w przyrodzie musi być.

W zdumienie na stacji Gdynia Główna wprawiła mnie wydobywająca się z głośników muzyka utrzymana w klimacie smooth-jazz (z naciskiem na smooth). Poziom decybeli skutecznie zagłuszał komunikaty PKP. I ktoś tam dopytywał, dlaczego to idzie tak głośno, ale dumna obsługa informowała, że chodzi o to, żeby dobrze nas zrelaksować. I racja! Źle zrelaksowany pasażer, to źródło potencjalnych problemów, problemów, które już czaiły się na horyzoncie. Gdynia Główna, Trzew, Malbork….i zaczęło się! Posłańcem złych wieści był dobrze znany dżingiel – dżingiel, który od pierwszych tonów komunikuje – wiedzcie, że coś się dzieje. - Z powodu ICH awarii, to znaczy Interregio( poprawił się męski głos), MY, to znaczy intercity, będziemy stać w szczerych polach przez godzinę lub dłużej- usłyszałam. PO takiej jawnej prowokacji MY kontra ONI, MY...czyli Ci trzeci postanowiliśmy działać. Gdy na horyzoncie pojawił się konduktor, rozjuszona gawiedź dopytywała z uporem maniaka, co oznacza „lub dłużej”. Konduktor – zgodnie z prawdą – stwierdził, że szklanej kuli nie ma i debatować nie będzie, bo z NIMI [czytaj interregio] to nigdy nie wiadomo a ON [czytaj Intercity] swoją robotę ma. Dał też do zrozumienia, że MY pasażerowie powinniśmy zająć się sobą. Jak się ma miejsce przy oknie, to można widoki podziwiać, a nie marudzić!

Co Cię nie dowiezie, to wzmocni – skomentowała życzliwa dusza. Parafrazując więc innego klasyka, napisze krótko - PKP krzepi!