Żyjemy w płynnej nowoczesności, dlatego hipsterstwo zatacza nawet muzealne kręgi. Młodzi gniewni kochają "vintage".

Frapują mnie bohaterowie drugiego planu. Grupa muzealników, o charakterze...pilnującym, dzieli się na czytających i patrzących. Ale bywają sytuacje, gdy Panie i Panowie, których zadaniem jest obserwowanie nie eksponatów, ale zwiedzających w muzealnych salach, stają się dla ciekawsi niż ekspozycja. Grunt to dobry rekwizyt.

Gdy cały dzień spędza się, patrząc na bursztyny na przykład, trzeba czymś zająć ręce i oczy. I to nie sensacja, że pracownicy muzeum, siedząc w kącie, czytają. Zakrawa jednak na prawidłowość, że czytają książki w formie spotykanej już coraz rzadziej – oprawione w szary papier. Jak przekonałam się na własne oczy, wzbudza to spore zainteresowanie u roczników, na moje oko, 90. Patrz jakie hipsterstwo – mówi jeden osobnik w tenisówkach converse do drugiego w takich samych, wskazując placem na muzealniczkę. Ona, jakby trochę zakłopotana – podrywa się z miejsca i sprawia, że wszyscy w sali czujemy się, nie jak w muzeum, ale jak u okulisty. Bo każde martwe zwierzę w Gdańskim Muzeum Bursztynu można zobaczyć pod mikroskopem. Ale na młodych gniewnych bursztynowe muchy i soczewki nie robią wrażenia.Co innego okładka z szarego papieru. Iphonem kręcili krótkie filmiki z książką w nietypowej okładce w roli głównej. W końcu prosto z telefonu wrzucili je na Facebooka. Zaniepokojona muzealniczka zapytała tylko, czy mogą podpisać, że to zrobione w Muzeum Bursztynu, bo marketing mówi, że takie rzeczy są dobre pr-owo. No...teraz liczą się lajki – lub jak się dowiedziałam niedawno megusty ( od hiszpańskiego me gustas) - przyznali młodzi aspirujący bycia hipsterami. Szkoda tylko, że bursztyny w tym wszystkim, gdzieś się zgubiły.